16/3/10

Σπίτια ερμητικά κλειστά…



…και παράθυρα. Αμπαρωμένα χρόνια που διάβηκαν όπως διάβηκαν κι οι ζωές, αμπαρωμένες μνήμες. Πάνω από το ένα λουκέτο που σκουριάζει μπαίνει κι άλλο λουκέτο, πάνω από τη μια σιωπή μπαίνει κι άλλη. Και μαζεύονται οι σιωπές όπως μαζεύονται τα χρόνια, όπως πληθαίνουν οι ρυτίδες του ξύλου, όπως ανοίγουν οι χαραμάδες κι αφήνουν τη σκόνη να περνά.



Σπίτια ερμητικά κλειστά. Γειτονιές ολόκληρες που βουλιάζουν στη λήθη, χωριά που γλιστρούν σιωπηλά στο πεπρωμένο τους. Κι ύστερα έρχονται οι ξένοι που αναζητούν μια γωνιά σε λιόλουστο οικόπεδο, σε ένα νησί ή σε κάποια άλλη γωνιά του Αιγαίου, του τόπου μας. Ανοίγουν οι πόρτες και τα παράθυρα, συντηρούνται, αρχίζει μια καινούργια ζωή, μόνο που η διαχωριστική γραμμή έχει μπει οριστικά. Άλλος κόσμος ο τότε, άλλος ο τώρα. Η όψη των ντουβαριών συντηρείται, αλλά αμφιβάλλω αν συντηρείται μαζί κι η ψυχή τους.
Ασυναίσθητα φωτογράφισα το λουλούδι που φύτρωσε κάτω από το κλειστό παράθυρο. Δεν ξέρω γιατί μερικά λουλούδια επιμένουν ν’ ανθίζουν κάτω από κλειστά παράθυρα…

Νίκος Ψιλάκης (Από το περιοδικό ΥΠΕΡ)

4 σχόλια:

σταγόνα είπε...

Kάτω απ το δικό σου παραθύρι, κλειστό ή ανοιχτό, να βρίσκει πάντα τη δύναμη ν ανθίζει ένα λουλούδι..
Oμορφη Ανοιξη Αzaki

Idom είπε...

Πανέμορφη η 1η φωτό!

Επί τη ευκαιρία, καλορίζικο το νέο look τού ιστολόγιου!

Να είσαι καλά Aza!

Idom

Καραβακι είπε...

Ελένη χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.Ευχαριστώ για την ευχή.Την χρειάζομαι.Καλή άνοιξη και σε σένα.Χαμογελαστή και γεμάτη όμορφα συναισθήματα.

Καραβακι είπε...

Ιdom οι φωτογραφίες είναι της κ. Έφης Ψιλάκη η οποία κάνει καταπληκτική δουλειά.Μπορείς να ενημερωθείς εδώ:
http://www.karmanor.gr/index.php?lid=1&mid=1&bid=12

Με το φακό της Έφης.