click...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μπλοκοπαιχνιδο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μπλοκοπαιχνιδο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
28/9/09
24/2/09
25/10/08
Πέντε ερωτήσεις..ζητούν απάντηση..
Μετά από την πρόσκληση της Μίνας , είπα να μην της χαλάσω χατήρι και να πάρω μέρος στο παιχνίδι. Πέντε ερωτήματα που ζητούν μια απάντηση. Για να δούμε...
ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟ:
Η γη γυρίζει ή εγώ ζαλίζομαι;
ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΛΙΟ ΕΡΩΤΑ:
Έχεις παιδιά; Oικογένεια; Είσαι καλά;
ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΜΕΝΤΙΟΥΜ:
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που εκμεταλεύονται τον πόνο άλλων ανθρώπων;
ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ:
Θέλεις να τραγουδήσουμε μαζί εκείνο το όμορφο τραγουδάκι; Ήταν ένα μικρό καράβι... ήταν ένα μικρό καράβι...
ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ:
Πως είσαι σήμερα;
Τη σκυτάλη μπορεί να πάρει όποιος θελήσει να παίξει...
18/9/08
5/8/08
Ερωτηματολόγιο Προυστ
Πότε υπήρξατε πιο ευτυχισμένος;
Όταν δεν το γνώριζα.
Πώς φαντάζεστε την τέλεια ευτυxία;
Την παράταση στο άπειρο μίας ωραίας στιγμής. Με άλλα λόγια την κατάργηση του χρόνου.
Τι ή ποιος είναι η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής σας;
Η θάλασσα...
Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
Του συγγραφέα.
Αν μπορούσατε ν' αλλάξετε ένα πράγμα στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν αυτό;
Είναι τόσα πολλά αυτά που θα ήθελα να αλλάξω ... αλλά θαρρώ πιο πολύ την ορμή και την παρόρμηση του!
Αν μπορούσατε ν' αλλάξετε ένα πράγμα στην οικογένεια σας, ποιο θα ήταν;
Δύσκολη στιγμή για τέτοια απάντηση...
Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο επίτευγμά σας;
Οι μάχες που έχω δώσει με τον εαυτό μου.
Ποιο είναι το πιο πολύτιμο απόκτημά σας;
Οι συμβουλές ανθρώπων που με αγαπούν και οι εμπειρίες μου από τη ζωή, όσες έχω.
Που θα θέλατε να ζείτε;
Σε ένα πέτρινο σπίτι πάνω σε ένα βουνό που από τα παράθυρα του να βλέπω τη θάλασσα.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Μην χάσω όσους αγαπώ.
Τι αντιπαθείτε περισσότερο;
Tο ψέμα και την μικροψυχία.
Ποιο χαρακτηριστικό σας αντιπαθείτε περισσότερο;
Τον αυθορμητισμό μου που με οδηγεί συχνά σε επιπολαιότητες.
Τι αντιπαθείτε περισσότερο στους άλλους;
Την μικροπρέπεια, τον φθόνο και την μιζέρια.
Ποια θεωρείτε ως μεγαλύτερή σας σπατάλη ;
Την σπατάλη χρόνου που δεν πληρώνεται ούτε αναπληρώνεται.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
Ότι το αυτο-κίνητο. Επίγειο, θαλάσσιο ή εναέριο. Φτάνει να μην οδηγώ εγώ. Λατρεύω την ετεροκίνηση.
Ποια θεωρείτε την πιο υπερτιμημένη αρετή;
Την ιδεολογική συνέπεια. Συνήθως υποκρύπτει βλακεία και φόβο της εξέλιξης.
Σε ποιες περιπτώσεις ψεύδεστε;
Τα σιχαίνομαι τα ψέματα και ιδιαίτερα αυτά που προσβάλλουν τη νοημοσύνη.
Ποιον άνθρωπο απεχθάνεστε;
Τον αναξιοπρεπή.
Ποια λέξη ή φράση χρησιμοποιείτε κατά κόρον;
Δεν ξέρω, ίσως θα έπρεπε να ρωτήσετε τους γύρω μου.
Ποιο πράγμα θεωρείτε ότι σας χαρακτηρίζει;
Η παρορμητικότητα.
Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;
Σχεδόν για τίποτα από αυτά που έκανα, αλλά για πολλά από ό,σα δεν έκανα.
Ποια είναι η αγαnημένη σας ασχολία;
Οι περιηγήσεις: σε κείμενα, τοπία και τα ταξίδια.
Τι εκτιμάτε σε ένα φίλο;
Tο να ζυγίζει εγγύτητα και απόσταση. Την ειλικρίνια.
Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;
Ξεκινώντας από την παιδική ηλικία ο πινόκιο, ο Δον Ζουάν, ο Φάουστ και τώρα ο Δον Κιχώτης.
Πώς θα θέλατε να πεθάνετε;
Χωρίς να το καταλάβω. Όπως είπε ο Γούντυ Άλλεν, δεν με νοιάζει να πεθάνω, φτάνει να μην είμαι παρών.
Αν πεθαίνατε και επιστρέφατε στη ζωή, ποιον άνθρωπο ή πράγμα θα θέλατε να ενσαρκώσετε;
Μία γάτα του Νίκου Δήμου, για να χορτάσω χάδια.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
«Νήφε και μέμνησο απιστείν» του Επίχαρμου. Να είσαι νηφάλιος και να θυμάσαι να δυσπιστείς.
Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Ένα γλυκό χαμόγελο, ένα όμορφο όνειρο, ένα χάδι, η σκέψη αγαπημένου προσώπου.
Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Διαβάζω τα πάντα!
Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Θα ήθελα να είναι ειλικρινής και να κρατά το λόγο του.
...; και σε μια γυναίκα;
Το ίδιο. Δεν υπάρχει καμία διαφορά.
Το τραγούδι που τραγουδάτε κάνοντας ντους;
Σήμερα; Μια θάλλασα μικρή του Σαββόπουλου.
Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Ακόμα με σημαδεύουν. Πάρα πολλά. Αλλά ένα θυμάμαι τοχα διαβάσει και μ' έιχε εντυπωσιάσει μικρή... Οι Άθλιοι του Βίκτωρα Ουγκό.
Η ταινία που σας σημάδεψε;
La vita e bella του Roberto Benigni
Το αγαπημένο σας χρώμα;
Το μαύρο που δεν είναι χρώμα αλλά η απουσία όλων των χρωμάτων.
Εντάξει, για το τυπικό μέρος... το άσπρο.
Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσται αυτόν τον καιρό;
Eίμαι σε μια θάλασσα με τρικυμία...
5/6/08
Τell me lies...
Η φίλη μου η rubylo με κάλεσε να αφηγηθώ μέσα από τρία ψέματα, μια αλήθεια. Τέσσερις ιστορίες, που μόνο μια είναι αληθινή. Παιδεύτηκα πολύ και κατέληξα ότι αυτοί που δημιουργούν φανταστικές ιστορίες, έχουν σπάνιο ταλέντο. Ελπίζω να τα καταφέρω και να σας μπερδέψω... να δω κατά πόσο υπάρχει και σε μένα αυτό το ταλέντο, που για πρώτη φορά σκέφτηκα τόσο στα σοβαρά.
Αλλά πάνω απ όλα ελπίζω να διασκεδάσουμε και να χαμογελάσουμε, γιατί τα παιχνίδια γι αυτό είναι... ακόμη κι αν είναι ψεύτικα!
Καλοκαίρι... Μετά από 4 ολόκληρους μήνες διακοπές στη Σάμο, η ώρα της επιστροφής. Τον τελευταίο μήνα μαζί μου ήταν και ένα ζευγάρι φιλικό. Γειτονόπουλα. Η Ειρήνη και ο Παναγιώτης. Αναχωρούμε λοιπόν από τον παράδεισο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Στο λιμάνι μας κατεβάζει ο Άγγελος. Φίλος από το νησί. Έχουμε προλάβει να πιούμε όλοι μαζί τον τελευταίο καφέ. Γελάμε, αλλά μια μελαγχολία για τον αποχωρισμό υπάρχει ανάμεσα μας. Η Ειρήνη το δείχνει, είναι στεναχωρημένη. Γυρίζω και της λέω, "έλα μην στεναχωριέσαι, και στο καράβι θα αφήσουμε τον Παναγιώτη και θα πάμε να πιούμε καφέ με τον καπετάνιο". Με κοιτά με μάτια όλο περιέργεια και ρωτά, "Τον γνωρίζεις;"
"Όχι" απαντώ, αλλά αυτό δεν είναι δύσκολο να γίνει. Η Ειρήνη χαμογελά. Της κλείνω το μάτι.
Μπαίνουμε στο καράβι. Καθυστερημένα. Και βιαστικά. Βρίσκουμε τις καμπίνες μας και τρέχουμε γρήγορα προς το κατάστρωμα. Το πλοίο έχει ήδη ξεκινήσει. Μια τελευταία ματιά στο νησί. Ένα αντίο και στο νησί και στον Άγγελο.
Και ξαφνικά ενώ τρέχω στο κατάστρωμα, δεν βλέπω ένα σιδερένιο μικρό εμπόδιο και πέφτω πάνω του. Λιγώθηκα από τον πόνο. Η κραυγή που έβγαλα πρέπει να ήταν πολύ σπαραχτική, γιατί όλο το κατάστρωμα γύρισε και με κοίταξε. Βλέποντας τα αίματα στα δάχτυλα των ποδιών μου μάλλον έχασα το τι έγινε στη συνέχεια.
Όταν συνήλθα είδα μπροστά μου δυο άντρες με στολές ναυτικές. Ήμασταν κάπου σκοτεινά... "Λες να είμαι στον παράδεισο..." σκέφτηκα. Αλλά τόσο σκοτάδι... Ο ένας άντρας μου μίλησε. "Είσαστε καλύτερα;" με ρώτησε. "Ναι" απάντησα, πονάω μόνο... "θα σας περάσει, χτυπήσατε άσχημα" ξανάπε ο άντρας. Και αμέσως μου πρόσφερε μια πορτοκαλάδα.
Ένιωσα καλύτερα αν και ο πόνος ήταν δυνατός. Αλλά κατάφερα να δω γύρω μου... Απέναντι άλλος ένας άντρας με στολή στο τιμόνι του πλοίου. Η Ειρήνη δίπλα μου μου έπιανε το χέρι και μου χαμογελούσε. Οι δυο άντρες, ήταν ο καπετάνιος και ο γιατρός του πλοίου. Ένας παπαγάλος πλάι μου έκανε κούνια στο κλουβί του. Και τέλος....
...Το πιο όμορφο θέαμα που είχα δει στη ζωή μου. Η θάλασσα από τη γέφυρα του πλοίου. Μοναδική, υπέροχη, σε τόνους γκρίζους και μαβιούς....
Ψιθύρισα σιγά σιγά "θεέ μου είναι υπέροχο.....!!!!"
Γύρισα και κοίταξα την Ειρήνη χαμογελώντας της. Μου έκλεισε το μάτι. Και μου ψιθύρισε.. " Σε ευχαριστώ..."
Καλοκαίρι... Ψήνεται ο τόπος στην Θεσσαλονίκη. Μπα, δεν το αντέχω άλλο. Σηκώνομαι, ετοιμάζω μια βαλίτσα, ντύνομαι και βρίσκομαι στο δρόμο περιμένοντας για Ταξί. Απλά έπρεπε να αποφασίσω γρήγορα. Αεροδρόμιο ή λιμάνι;
Ο ταξιτζής ρωτάει "που πάμε;" Απαντώ "Λιμάνι".
Μπαίνω στο πρώτο καράβι που βρίσκω μπροστά μου. Και κάνω ένα σεργιάνι στο Αιγαίο. Κάθε μέρα και σε άλλο νησί. Κάθε μέρα και άλλο μπλε... Κάποτε φτάνω στην Κάλυμνο. Εκεί σταματώ. Με κερδίζει. Υπέροχο νησί, υπέροχοι άνθρωποι, γαλήνη, μπλε βαθύ, σφουγγάρια. Οι μέρες περνάνε γρήγορα και έρχεται η ώρα της επιστροφής. Καράβι από Κάλυμνο για Θεσσαλονίκη.
Δεν βρίσκω καμπίνα. Τα νεύρα μου... Το πλοίο είναι φίσκα! Στο κατάστρωμα έχει ψύχρα. Είναι κοντά μεσάνυχτα. Κατευθύνομαι προς το bar. Γεμάτο και αυτό. Στο κέντρο ένα στρογγυλό σαλόνι. Γεμάτο άντρες που καπνίζουν... Ντουμάνι... Οι θέσεις των καπνιστών! Έλεος! Σαν τα ποντίκια στη φάκα. Αποφασίζω να μην καπνίσω. Η αξιοπρέπεια μου δεν με αφήνει.
Κάθομαι κοντά σε ένα φινιστρίνι. Η ώρα δεν περνά. Με έχει πιάσει μια απίστευτη νευρικότητα. Κάποτε, δόξα τω Θεό, το σαλόνι αδειάζει. Ο κόσμος εξαφανίζεται και το bar κλείνει. Είμαι μόνη! Δεν το πιστεύω!
Σκέφτομαι για λίγο και βγάζω τσιγάρο. Είμαι μόνη και δεν χρειάζεται να μετακινηθώ στο σαλόνι των καπνιστών. Δεν θα ενοχλήσω κανέναν. Ανάβω το τσιγάρο. Είναι απόλαυση κι ας λένε ότι θέλουν! Κι εκεί που απολαμβάνω το τσιγάρο μου στην ηρεμία το βλέμμα μου στρέφεται απέναντι... Αχμμμμ ο καπετάνιος στέκει εκεί και με κοιτάει. Όχι απλά με κοιτάει, έχει τα μάτια του καρφωμένα πάνω μου. Σβήνω γρήγορα το τσιγάρο Πάει η αξιοπρέπεια μου... Έγινα ρεζίλι....
Ότι πιο άσχημο έχω ζήσει. Δε θυμάμαι να ένιωσα πιο αμήχανα στη ζωή μου!
Καλοκαίρι... Σε νησί και πάλι. Η παρέα - 4 ζευγάρια και τα παιδιά τους - αποφασίζουν να πάμε με το κότερο στο εξοχικό του ενός ζευγαριού που βρίσκεται στην τοποθεσία "Διάολος". Η διαδρομή με το σκάφος μαγική! Μετά από μιάμιση περίπου ώρα υπέροχων εικόνων και μαγευτικού γαλάζιου φτάνουμε. Το εξοχικό είναι στον λόφο. Μέσα στο δάσος. Ανηφορίζουμε... υπέροχη μέρα!
Κολύμπι, ηλιοθεραπεία, παιχνίδια στην άμμο και μετά μεζέδες και καλό κρασί. Στην παρέα το ένα ζευγάρι είναι γηραιότερο Ο άντρας παλιός ναυτικός. Μας διηγείται ιστορίες από τα ταξίδια του. Καλά εγώ δεν κουνιέμαι μην τυχόν και χάσω κανένα σίγμα... Έτσι η μέρα περνά χωρίς να το καταλάβουμε Τελευταίος καφές, παγωτά για τα πιτσιρίκια και θα ετοιμαστούμε να φύγουμε.
Κι ενώ είμαστε έτοιμοι να κατηφορίσουμε κοιτάω μια τελευταία φορά τη θάλασσα από ψηλά. Χμμμ... πολλά προβατάκια βλέπω, αλλά καθησυχάζω τον εαυτό μου. Δεν θα ξεκινούσαν σκέφτομαι ειδικά με τα παιδιά για να επιστρέψουμε αν είχε θάλασσα.
Στην παραλία μας πλησιάζει μια παρέα. Κι εκείνοι με παιδιά. Κάτι λένε με τους άντρες. Μια αναστάτωση επικρατεί. Ακούω τον καπετάν Μανώλη να λέει "Δεν μπορώ να πάρω τέτοια ευθύνη. Συγχωρέστε με αλλά δεν μπορώ". Οι γυναίκες ρωτάνε τι συμβαίνει. Δεν απαντούν. Μας ανεβάζουν στο σκάφος. Οι γυναίκες καθόμαστε στα καθίσματα και πιανόμαστε από τα σίδερα. Τα παιδιά χαμηλά στα πόδια μας και πιασμένα κι αυτά από τα σίδερα. Κάτι γίνεται αλλά τι....
Ξεκινάμε. Οι άντρες όλοι στο τιμόνι. Μας έχουν πει να μην πανικοβληθούμε και να κρατιόμαστε καλά. Και ξαφνικά η κόλαση αρχίζει.... Το σκάφος χορεύει τρελά στα τεράστια κύματα. Έναν χορό που σε κάνει να χάνεις το νου σου. Μια βρισκόμαστε κοντά στον ουρανό, και μια βουτάμε στη θάλασσα. Είμαστε όλοι μούσκεμα, αλλά ποιον ενδιαφέρει κάτι τέτοιο αυτήν την στιγμή; Είμαστε όλοι γατζωμένοι στα σίδερα και μάλλον προσευχόμαστε. Κάποιες από τις γυναίκες κλαίνε σιγαλά. Εγώ δεν σκέφτομαι τίποτα. Απόλυτο κενό. Απλά περιμένω να δω τη συνέχεια του έργου...
Αναγκαζόμαστε να ανοιχτούμε. Μήπως και το κύμα είναι εκεί πιο ήρεμο... δεν θυμάμαι πια γιατί. Κι ενώ αρχίζω να απελπίζομαι βλέπω στο βάθος ένα σκάφος του Λιμενικού. Οι γυναίκες φωνάζουν, τα παιδιά κλαίνε, αλλά λογικά όλα αυτά. Ο φόβος σε κάνει να αντιδράς περίεργα... Σε λίγο οι άντρες του Λιμενικού μας ανεβάζουν στο δικό τους σκάφος και δυο μένουν στο δικό μας. Μας δίνουν κουβέρτες να τυλιχτούμε και προσπαθούν να μας ησυχάσουν.
Έχουμε σωθεί.... Τότε, μόνο όταν ένιωσα σιγουριά, δάκρυα άρχισαν να κυλούν από τα μάτια μου.
Καλοκαίρι... στη Χαλκιδική. Γυρίζω σπίτι από την εργασία μου όταν ξαφνικά ακούω κάποιον να με φωνάζει. Ένας φίλος με παρέα κάθονται σε ένα ταβερνάκι. Πηγαίνω. Μου συστήνει την παρέα του. Τρεις νεαροί φίλοι του, από Γερμανία. Ο ένας είναι πολύ νόστιμος. Αφού ουζάραμε έφυγα για το σπίτι. Είπαμε να ξαναβρεθούμε.
Το βραδάκι ο νόστιμος νεαρός μου χτύπησε την πόρτα. Ήρθε να με πάρει να πάμε Disco. Δέχτηκα με χαρά! Η βραδιά ήταν ζεστή, η μουσική σε έκανε να χορεύεις ασταμάτητα, το ποτό σου έφερνε μια γλυκιά ζάλη. Ήταν όμορφα! Στη συνέχεια κατεβήκαμε στην παραλία. Με φίλησε, και με κράτησε αγκαλιά. Μακάρι να μην τέλειωνε ποτέ εκείνο το βράδυ...
Την άλλη μέρα μετά τη δουλειά ο Peer με περίμενε έξω από τη δουλειά μου. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό κουτάκι. Το άνοιξε και μου χαμογέλασε. Μέσα είχε 2 βέρες.... Δεν χρειάστηκε να πει ούτε εκείνος αλλά ούτε κι εγώ τίποτα. Απλά κοιταχτήκαμε στα μάτια κι εκείνα τα είπαν όλα. Σε λίγο βρεθήκαμε στο μικρό ξωκλήσι, και ανταλλάξαμε όρκους και δαχτυλίδια.
Ο Peer ήταν για 13 χρόνια ο άντρας της ζωής μου. Παντρευτήκαμε 5 μήνες μετά από κείνο το βράδυ.
Καλώ να παίξουν τους : sta_gona ( όταν θα έχει χρόνο ), Γιώργο τον ήλιο μας ( ξέρω ότι έχει χρόνο...), aristodhmos ( θα το ήθελα πολύ ), Pan KaRTson ( είμαι βέβαιη ότι θα αφιέρωνε, όχι γιατί είναι ψεύτης, αλλά γιατί γράφει όμορφα ), και όποιον άλλον βέβαια επιθυμεί... είσαστε πολλοί παιδιά κι η ώρα περασμένη... Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι!
Ας ανοίξουμε λοιπόν τα χαρτιά να δούμε ποια ιστορία είναι η αληθινή...
Ξεκινάω από την τελευταία ιστορία.Είναι αληθινή, αλλά υπάρχουν 2 ψευδή στοιχεία. Το πρώτο ότι παντρευτήκαμε 5 μήνες μετά - παντρευτήκαμε πολλούς μήνες αργότερα - και το δεύτερο ότι γνωριστήκαμε σε ταβερνάκι μέσω φίλου. Τον Peer τον γνώρισα στην πιτσαρία απέναντι από το σπίτι μου, απ όπου πολλές φορές έπερνα φαγητό, λόγω του ότι βαριόμουν να μαγειρέψω.
Η τρίτη ιστορία όσο και να μοιάζει σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, είναι αληθινή. Το ψευδές σημείο, είναι ότι μας έσωσε το Λιμενικό. Είχε απαγορευτικό καιρού και κανένας δεν μπορούσε να έρθει να βοηθήσει. Φτάσαμε σε άθλια κατάσταση στο λιμάνι Καρλοβασίου, χάρη στο γεροκαπετάνιο. Εκεί μας περίμεναν άντρες του λιμενικού και αρκετός κόσμος.
Την επόμενη εβδομάδα, δεν νιώθαμε τα χέρια μας.... και γενικά οι υπόλοιποι σπίτι ήταν σοκαρισμένοι.
Η δεύτερη ιστορία κι αυτή αληθινή... αλλά με σοβαρό ψέμα μέσα της. Ο καπετάνιος που με κοίταγε αγριωπά, και με έκανε να νιώσω άκομψα και άβολα δεν έλεγε να κουνηθεί. Λες και είχε κολλήσει εκεί... Έστρεψα το κεφάλι αλλού και αφού πέρασε αρκετή ώρα και σκέφτηκα ότι θα έχει φύγει, άναψα και άλλο τσιγάρο. Γυρίζοντας πάλι απέναντι, εκεί πάλι ο καπετάνιος!!!!!!!
Κάτι δεν πήγαινε καλά.. σηκώθηκα πήγα προς το μέρος του και... ένα κάδρο σε φυσικό μέγεθος τα είχε καταφέρει να με τρομοκρατήσει!!!!!! Ένα κάδρο του οποίου η κορνίζα έμοιαζε σαν φινιστρίνι πλοίου....
Έσκασα στα γέλια!!!!!
Η αληθινή ιστορία είναι η πρώτη. Και καπετάνιος υπήρχε, και ο γιατρός, και παπαγάλος και όλα!!!!!
Κι εγώ αν και πονούσα αφόρητα μάλλον δεν το σκεφτόμουν γιατί είχα άλλα να προσέχω. Φύγαμε με την Ειρήνη από τη γέφυρα το πρωί, λίγο πριν φτάσουμε Θεσσαλονίκη και ομολογώ πως δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη βραδυά στη γέφυρα!!!!
Αλλά πάνω απ όλα ελπίζω να διασκεδάσουμε και να χαμογελάσουμε, γιατί τα παιχνίδια γι αυτό είναι... ακόμη κι αν είναι ψεύτικα!
Καλοκαίρι... Μετά από 4 ολόκληρους μήνες διακοπές στη Σάμο, η ώρα της επιστροφής. Τον τελευταίο μήνα μαζί μου ήταν και ένα ζευγάρι φιλικό. Γειτονόπουλα. Η Ειρήνη και ο Παναγιώτης. Αναχωρούμε λοιπόν από τον παράδεισο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Στο λιμάνι μας κατεβάζει ο Άγγελος. Φίλος από το νησί. Έχουμε προλάβει να πιούμε όλοι μαζί τον τελευταίο καφέ. Γελάμε, αλλά μια μελαγχολία για τον αποχωρισμό υπάρχει ανάμεσα μας. Η Ειρήνη το δείχνει, είναι στεναχωρημένη. Γυρίζω και της λέω, "έλα μην στεναχωριέσαι, και στο καράβι θα αφήσουμε τον Παναγιώτη και θα πάμε να πιούμε καφέ με τον καπετάνιο". Με κοιτά με μάτια όλο περιέργεια και ρωτά, "Τον γνωρίζεις;"
"Όχι" απαντώ, αλλά αυτό δεν είναι δύσκολο να γίνει. Η Ειρήνη χαμογελά. Της κλείνω το μάτι.
Μπαίνουμε στο καράβι. Καθυστερημένα. Και βιαστικά. Βρίσκουμε τις καμπίνες μας και τρέχουμε γρήγορα προς το κατάστρωμα. Το πλοίο έχει ήδη ξεκινήσει. Μια τελευταία ματιά στο νησί. Ένα αντίο και στο νησί και στον Άγγελο.
Και ξαφνικά ενώ τρέχω στο κατάστρωμα, δεν βλέπω ένα σιδερένιο μικρό εμπόδιο και πέφτω πάνω του. Λιγώθηκα από τον πόνο. Η κραυγή που έβγαλα πρέπει να ήταν πολύ σπαραχτική, γιατί όλο το κατάστρωμα γύρισε και με κοίταξε. Βλέποντας τα αίματα στα δάχτυλα των ποδιών μου μάλλον έχασα το τι έγινε στη συνέχεια.
Όταν συνήλθα είδα μπροστά μου δυο άντρες με στολές ναυτικές. Ήμασταν κάπου σκοτεινά... "Λες να είμαι στον παράδεισο..." σκέφτηκα. Αλλά τόσο σκοτάδι... Ο ένας άντρας μου μίλησε. "Είσαστε καλύτερα;" με ρώτησε. "Ναι" απάντησα, πονάω μόνο... "θα σας περάσει, χτυπήσατε άσχημα" ξανάπε ο άντρας. Και αμέσως μου πρόσφερε μια πορτοκαλάδα.
Ένιωσα καλύτερα αν και ο πόνος ήταν δυνατός. Αλλά κατάφερα να δω γύρω μου... Απέναντι άλλος ένας άντρας με στολή στο τιμόνι του πλοίου. Η Ειρήνη δίπλα μου μου έπιανε το χέρι και μου χαμογελούσε. Οι δυο άντρες, ήταν ο καπετάνιος και ο γιατρός του πλοίου. Ένας παπαγάλος πλάι μου έκανε κούνια στο κλουβί του. Και τέλος....
...Το πιο όμορφο θέαμα που είχα δει στη ζωή μου. Η θάλασσα από τη γέφυρα του πλοίου. Μοναδική, υπέροχη, σε τόνους γκρίζους και μαβιούς....
Ψιθύρισα σιγά σιγά "θεέ μου είναι υπέροχο.....!!!!"
Γύρισα και κοίταξα την Ειρήνη χαμογελώντας της. Μου έκλεισε το μάτι. Και μου ψιθύρισε.. " Σε ευχαριστώ..."
Καλοκαίρι... Ψήνεται ο τόπος στην Θεσσαλονίκη. Μπα, δεν το αντέχω άλλο. Σηκώνομαι, ετοιμάζω μια βαλίτσα, ντύνομαι και βρίσκομαι στο δρόμο περιμένοντας για Ταξί. Απλά έπρεπε να αποφασίσω γρήγορα. Αεροδρόμιο ή λιμάνι;
Ο ταξιτζής ρωτάει "που πάμε;" Απαντώ "Λιμάνι".
Μπαίνω στο πρώτο καράβι που βρίσκω μπροστά μου. Και κάνω ένα σεργιάνι στο Αιγαίο. Κάθε μέρα και σε άλλο νησί. Κάθε μέρα και άλλο μπλε... Κάποτε φτάνω στην Κάλυμνο. Εκεί σταματώ. Με κερδίζει. Υπέροχο νησί, υπέροχοι άνθρωποι, γαλήνη, μπλε βαθύ, σφουγγάρια. Οι μέρες περνάνε γρήγορα και έρχεται η ώρα της επιστροφής. Καράβι από Κάλυμνο για Θεσσαλονίκη.
Δεν βρίσκω καμπίνα. Τα νεύρα μου... Το πλοίο είναι φίσκα! Στο κατάστρωμα έχει ψύχρα. Είναι κοντά μεσάνυχτα. Κατευθύνομαι προς το bar. Γεμάτο και αυτό. Στο κέντρο ένα στρογγυλό σαλόνι. Γεμάτο άντρες που καπνίζουν... Ντουμάνι... Οι θέσεις των καπνιστών! Έλεος! Σαν τα ποντίκια στη φάκα. Αποφασίζω να μην καπνίσω. Η αξιοπρέπεια μου δεν με αφήνει.
Κάθομαι κοντά σε ένα φινιστρίνι. Η ώρα δεν περνά. Με έχει πιάσει μια απίστευτη νευρικότητα. Κάποτε, δόξα τω Θεό, το σαλόνι αδειάζει. Ο κόσμος εξαφανίζεται και το bar κλείνει. Είμαι μόνη! Δεν το πιστεύω!
Σκέφτομαι για λίγο και βγάζω τσιγάρο. Είμαι μόνη και δεν χρειάζεται να μετακινηθώ στο σαλόνι των καπνιστών. Δεν θα ενοχλήσω κανέναν. Ανάβω το τσιγάρο. Είναι απόλαυση κι ας λένε ότι θέλουν! Κι εκεί που απολαμβάνω το τσιγάρο μου στην ηρεμία το βλέμμα μου στρέφεται απέναντι... Αχμμμμ ο καπετάνιος στέκει εκεί και με κοιτάει. Όχι απλά με κοιτάει, έχει τα μάτια του καρφωμένα πάνω μου. Σβήνω γρήγορα το τσιγάρο Πάει η αξιοπρέπεια μου... Έγινα ρεζίλι....
Ότι πιο άσχημο έχω ζήσει. Δε θυμάμαι να ένιωσα πιο αμήχανα στη ζωή μου!
Καλοκαίρι... Σε νησί και πάλι. Η παρέα - 4 ζευγάρια και τα παιδιά τους - αποφασίζουν να πάμε με το κότερο στο εξοχικό του ενός ζευγαριού που βρίσκεται στην τοποθεσία "Διάολος". Η διαδρομή με το σκάφος μαγική! Μετά από μιάμιση περίπου ώρα υπέροχων εικόνων και μαγευτικού γαλάζιου φτάνουμε. Το εξοχικό είναι στον λόφο. Μέσα στο δάσος. Ανηφορίζουμε... υπέροχη μέρα!
Κολύμπι, ηλιοθεραπεία, παιχνίδια στην άμμο και μετά μεζέδες και καλό κρασί. Στην παρέα το ένα ζευγάρι είναι γηραιότερο Ο άντρας παλιός ναυτικός. Μας διηγείται ιστορίες από τα ταξίδια του. Καλά εγώ δεν κουνιέμαι μην τυχόν και χάσω κανένα σίγμα... Έτσι η μέρα περνά χωρίς να το καταλάβουμε Τελευταίος καφές, παγωτά για τα πιτσιρίκια και θα ετοιμαστούμε να φύγουμε.
Κι ενώ είμαστε έτοιμοι να κατηφορίσουμε κοιτάω μια τελευταία φορά τη θάλασσα από ψηλά. Χμμμ... πολλά προβατάκια βλέπω, αλλά καθησυχάζω τον εαυτό μου. Δεν θα ξεκινούσαν σκέφτομαι ειδικά με τα παιδιά για να επιστρέψουμε αν είχε θάλασσα.
Στην παραλία μας πλησιάζει μια παρέα. Κι εκείνοι με παιδιά. Κάτι λένε με τους άντρες. Μια αναστάτωση επικρατεί. Ακούω τον καπετάν Μανώλη να λέει "Δεν μπορώ να πάρω τέτοια ευθύνη. Συγχωρέστε με αλλά δεν μπορώ". Οι γυναίκες ρωτάνε τι συμβαίνει. Δεν απαντούν. Μας ανεβάζουν στο σκάφος. Οι γυναίκες καθόμαστε στα καθίσματα και πιανόμαστε από τα σίδερα. Τα παιδιά χαμηλά στα πόδια μας και πιασμένα κι αυτά από τα σίδερα. Κάτι γίνεται αλλά τι....
Ξεκινάμε. Οι άντρες όλοι στο τιμόνι. Μας έχουν πει να μην πανικοβληθούμε και να κρατιόμαστε καλά. Και ξαφνικά η κόλαση αρχίζει.... Το σκάφος χορεύει τρελά στα τεράστια κύματα. Έναν χορό που σε κάνει να χάνεις το νου σου. Μια βρισκόμαστε κοντά στον ουρανό, και μια βουτάμε στη θάλασσα. Είμαστε όλοι μούσκεμα, αλλά ποιον ενδιαφέρει κάτι τέτοιο αυτήν την στιγμή; Είμαστε όλοι γατζωμένοι στα σίδερα και μάλλον προσευχόμαστε. Κάποιες από τις γυναίκες κλαίνε σιγαλά. Εγώ δεν σκέφτομαι τίποτα. Απόλυτο κενό. Απλά περιμένω να δω τη συνέχεια του έργου...
Αναγκαζόμαστε να ανοιχτούμε. Μήπως και το κύμα είναι εκεί πιο ήρεμο... δεν θυμάμαι πια γιατί. Κι ενώ αρχίζω να απελπίζομαι βλέπω στο βάθος ένα σκάφος του Λιμενικού. Οι γυναίκες φωνάζουν, τα παιδιά κλαίνε, αλλά λογικά όλα αυτά. Ο φόβος σε κάνει να αντιδράς περίεργα... Σε λίγο οι άντρες του Λιμενικού μας ανεβάζουν στο δικό τους σκάφος και δυο μένουν στο δικό μας. Μας δίνουν κουβέρτες να τυλιχτούμε και προσπαθούν να μας ησυχάσουν.
Έχουμε σωθεί.... Τότε, μόνο όταν ένιωσα σιγουριά, δάκρυα άρχισαν να κυλούν από τα μάτια μου.
Καλοκαίρι... στη Χαλκιδική. Γυρίζω σπίτι από την εργασία μου όταν ξαφνικά ακούω κάποιον να με φωνάζει. Ένας φίλος με παρέα κάθονται σε ένα ταβερνάκι. Πηγαίνω. Μου συστήνει την παρέα του. Τρεις νεαροί φίλοι του, από Γερμανία. Ο ένας είναι πολύ νόστιμος. Αφού ουζάραμε έφυγα για το σπίτι. Είπαμε να ξαναβρεθούμε.
Το βραδάκι ο νόστιμος νεαρός μου χτύπησε την πόρτα. Ήρθε να με πάρει να πάμε Disco. Δέχτηκα με χαρά! Η βραδιά ήταν ζεστή, η μουσική σε έκανε να χορεύεις ασταμάτητα, το ποτό σου έφερνε μια γλυκιά ζάλη. Ήταν όμορφα! Στη συνέχεια κατεβήκαμε στην παραλία. Με φίλησε, και με κράτησε αγκαλιά. Μακάρι να μην τέλειωνε ποτέ εκείνο το βράδυ...
Την άλλη μέρα μετά τη δουλειά ο Peer με περίμενε έξω από τη δουλειά μου. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό κουτάκι. Το άνοιξε και μου χαμογέλασε. Μέσα είχε 2 βέρες.... Δεν χρειάστηκε να πει ούτε εκείνος αλλά ούτε κι εγώ τίποτα. Απλά κοιταχτήκαμε στα μάτια κι εκείνα τα είπαν όλα. Σε λίγο βρεθήκαμε στο μικρό ξωκλήσι, και ανταλλάξαμε όρκους και δαχτυλίδια.
Ο Peer ήταν για 13 χρόνια ο άντρας της ζωής μου. Παντρευτήκαμε 5 μήνες μετά από κείνο το βράδυ.
Καλώ να παίξουν τους : sta_gona ( όταν θα έχει χρόνο ), Γιώργο τον ήλιο μας ( ξέρω ότι έχει χρόνο...), aristodhmos ( θα το ήθελα πολύ ), Pan KaRTson ( είμαι βέβαιη ότι θα αφιέρωνε, όχι γιατί είναι ψεύτης, αλλά γιατί γράφει όμορφα ), και όποιον άλλον βέβαια επιθυμεί... είσαστε πολλοί παιδιά κι η ώρα περασμένη... Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι!
Ας ανοίξουμε λοιπόν τα χαρτιά να δούμε ποια ιστορία είναι η αληθινή...
Ξεκινάω από την τελευταία ιστορία.Είναι αληθινή, αλλά υπάρχουν 2 ψευδή στοιχεία. Το πρώτο ότι παντρευτήκαμε 5 μήνες μετά - παντρευτήκαμε πολλούς μήνες αργότερα - και το δεύτερο ότι γνωριστήκαμε σε ταβερνάκι μέσω φίλου. Τον Peer τον γνώρισα στην πιτσαρία απέναντι από το σπίτι μου, απ όπου πολλές φορές έπερνα φαγητό, λόγω του ότι βαριόμουν να μαγειρέψω.
Η τρίτη ιστορία όσο και να μοιάζει σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, είναι αληθινή. Το ψευδές σημείο, είναι ότι μας έσωσε το Λιμενικό. Είχε απαγορευτικό καιρού και κανένας δεν μπορούσε να έρθει να βοηθήσει. Φτάσαμε σε άθλια κατάσταση στο λιμάνι Καρλοβασίου, χάρη στο γεροκαπετάνιο. Εκεί μας περίμεναν άντρες του λιμενικού και αρκετός κόσμος.
Την επόμενη εβδομάδα, δεν νιώθαμε τα χέρια μας.... και γενικά οι υπόλοιποι σπίτι ήταν σοκαρισμένοι.
Η δεύτερη ιστορία κι αυτή αληθινή... αλλά με σοβαρό ψέμα μέσα της. Ο καπετάνιος που με κοίταγε αγριωπά, και με έκανε να νιώσω άκομψα και άβολα δεν έλεγε να κουνηθεί. Λες και είχε κολλήσει εκεί... Έστρεψα το κεφάλι αλλού και αφού πέρασε αρκετή ώρα και σκέφτηκα ότι θα έχει φύγει, άναψα και άλλο τσιγάρο. Γυρίζοντας πάλι απέναντι, εκεί πάλι ο καπετάνιος!!!!!!!
Κάτι δεν πήγαινε καλά.. σηκώθηκα πήγα προς το μέρος του και... ένα κάδρο σε φυσικό μέγεθος τα είχε καταφέρει να με τρομοκρατήσει!!!!!! Ένα κάδρο του οποίου η κορνίζα έμοιαζε σαν φινιστρίνι πλοίου....
Έσκασα στα γέλια!!!!!
Η αληθινή ιστορία είναι η πρώτη. Και καπετάνιος υπήρχε, και ο γιατρός, και παπαγάλος και όλα!!!!!
Κι εγώ αν και πονούσα αφόρητα μάλλον δεν το σκεφτόμουν γιατί είχα άλλα να προσέχω. Φύγαμε με την Ειρήνη από τη γέφυρα το πρωί, λίγο πριν φτάσουμε Θεσσαλονίκη και ομολογώ πως δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη βραδυά στη γέφυρα!!!!
21/5/08
Το Βιβλίο του Μαξιλαριού
Η βασική ιδέα προέρχεται από την Iαπωνίδα ποιήτρια Sei Shonagon (10ος αιώνας μ.Χ.) που στο ημερολόγιό της "Το Βιβλίο του Μαξιλαριού", ομαδοποιούσε σε λίστες όσα πράγματα της άρεσαν ή την ενοχλούσαν. Η Sei Shonagon έγραψε το "Βιβλίου του Μαξιλαριού" ανάμεσα στο 986 και το 1000 μ.Χ. 'Ηταν κυρία των τιμών στην αυτοκρατορική αυλή της Ιαπωνίας και, μαζί με την σχεδόν σύγχρονή της Murasaki Shikibu, η μεγαλύτερη ποιήτρια αυτής της χώρας. Στο ημερολόγιό της η Sei Shonagon, εκτός από τα ευαίσθητα, σοφά και διεισδυτικά της βιώματα (αλλού έγραψα πως μόνον ο Proust μπορεί να την ανταγωνιστεί σε οξυδέρκεια και ποιητική δύναμη) παραθέτει και πολλούς καταλόγους: "Σπάνια πράγματα". "Πράγματα που δεν αξίζει να τα κάνεις". "Πράγματα με τρομακτικά ονόματα". "Πράγματα που λέγονται δύσκολα". Στα τριακόσια είκοσι έξη σύντομα κεφάλαια του βιβλίου, περίπου το ένα τρίτο είναι κατάλογοι. Μετά από χίλια χρόνια ας περπατήσω στα βήματά της. Όχι για να συνεχίσουμε ούτε (προς Θεού!) να συμπληρώσουμε. Άλλωστε, αυτές οι "λίστες" είναι εντελώς προσωπικές. Όπως γράφει κανείς το δικό του ημερολόγιο, έτσι μπορεί να καταστρώσει δικές του ομάδες πραγμάτων και αισθημάτων. Είναι ωραίο το παιχνίδι με τους καταλόγους. Μαθαίνεις πολλά. Δοκιμάστε τώρα να το παίξετε κι εσείς.
Aς κάνουμε μια προσπάθεια να το επιχειρήσουμε...
7 Πράγματα που δεν πρέπει να σκέπτεσαι πριν από τον ύπνο:
* Ότι θα πεθάνεις
* Την φορά που άφησες το τρένο να φύγει και πέταξε η ευκαιρία. Νόμιζες πως θα ξαναπερνούσε...
* Τον καθρέφτη - όταν τον κοιτάς και βλέπεις πίσω αντί για μπροστά
* Τη μοναξιά που σε τυλίγει γιατί νιώθεις ότι κανείς δεν είναι δίπλα σου στ' αλήθεια
* Τον ανεκπλήρωτο έρωτα σου
* Τη γαιώδη γεύση του πατζαριού (γεύση θανάτου)
* Την εποχή που δεν κοιμόσουν επειδή φοβόσουν μήπως δεν κοιμηθείς
* Την φορά που άφησες το τρένο να φύγει και πέταξε η ευκαιρία. Νόμιζες πως θα ξαναπερνούσε...
* Τον καθρέφτη - όταν τον κοιτάς και βλέπεις πίσω αντί για μπροστά
* Τη μοναξιά που σε τυλίγει γιατί νιώθεις ότι κανείς δεν είναι δίπλα σου στ' αλήθεια
* Τον ανεκπλήρωτο έρωτα σου
* Τη γαιώδη γεύση του πατζαριού (γεύση θανάτου)
* Την εποχή που δεν κοιμόσουν επειδή φοβόσουν μήπως δεν κοιμηθείς
5 πράγματα που καθησυχάζουν
* η ησυχία που βρίσκεις τη νύχτα
* η συνέχεια της πραγματικότητας κάθε πρωινό
* το άνοιγμα και το κλείσιμο των παραθυρόφυλλων πρωί-βράδυ
* η ίδια απάντηση στην ίδια ερώτηση
* το χλιαρό νερό πάνω στο δέρμα
4 συνηθισμένα όνειρα
* η συνέχεια της πραγματικότητας κάθε πρωινό
* το άνοιγμα και το κλείσιμο των παραθυρόφυλλων πρωί-βράδυ
* η ίδια απάντηση στην ίδια ερώτηση
* το χλιαρό νερό πάνω στο δέρμα
4 συνηθισμένα όνειρα
* βρίσκομαι σε μια πόλη με στενά πλακόστρωτα σοκάκια, πολλά μικρά μαγαζάκια, αλλά δεν ξέρω τι κάνω εκεί
* κάνω έρωτα αλλά δεν ξέρω με τι
* αγοράζω λουλούδια για να τα πάω κάπου, αλλά δεν ξέρω που
* αιωρούμαι ξαπλωμένη ανάσκελα σε αόρατη θάλασσα
* κάνω έρωτα αλλά δεν ξέρω με τι
* αγοράζω λουλούδια για να τα πάω κάπου, αλλά δεν ξέρω που
* αιωρούμαι ξαπλωμένη ανάσκελα σε αόρατη θάλασσα
5 ευχάριστοι ήχοι:
* των κυμάτων σε φουρτουνιασμένη θάλασσα
* η βροχή πάνω σε τσίγκο
* η τελευταία ρουφηχτή ανάσα πριν τον οργασμό
* το φλάουτο που ηρεμεί την ορχήστρα στην πρώτη του Μάλερ
* το σκίσιμο χαρτιού
* η βροχή πάνω σε τσίγκο
* η τελευταία ρουφηχτή ανάσα πριν τον οργασμό
* το φλάουτο που ηρεμεί την ορχήστρα στην πρώτη του Μάλερ
* το σκίσιμο χαρτιού
10 μικροπράγματα που απογοητεύουν:
* η αγένεια στους ανθρώπους
* η βλακεία που δεν έχει όρια
* το κουτσομπολιό
* η άσκοπη φλυαρία
* να σε στήνουν σε ραντεβού
* οι άνθρωποι που δεν έχουν κάτι να πουν
* το ρολόι, τόσο εντυπωσιακό στη διαφήμιση - μικρό κι ασήμαντο στο χέρι σου
* η παράνοια που βλέπεις γύρω σου να υπάρχει
* οι φασαρίες και οι καυγάδες, οι φωνές με ένταση και οι βρισιές, ειδικά όταν τις εκτοξεύουν γυναίκες...
* τα ψεύτικα χαμόγελα
5 οδυνηρές εκπλήξεις
* η βλακεία που δεν έχει όρια
* το κουτσομπολιό
* η άσκοπη φλυαρία
* να σε στήνουν σε ραντεβού
* οι άνθρωποι που δεν έχουν κάτι να πουν
* το ρολόι, τόσο εντυπωσιακό στη διαφήμιση - μικρό κι ασήμαντο στο χέρι σου
* η παράνοια που βλέπεις γύρω σου να υπάρχει
* οι φασαρίες και οι καυγάδες, οι φωνές με ένταση και οι βρισιές, ειδικά όταν τις εκτοξεύουν γυναίκες...
* τα ψεύτικα χαμόγελα
5 οδυνηρές εκπλήξεις
* η νεαρή που θεώρησες ασήμαντη - και σου πήρε τον άντρα
* η ταινία που είχες χαραχτηρίσει απαίσια, και σπάει ταμεία
* το γνωστό "κλεφτρόνι" της γειτονιάς να δίνει διάλεξη περί ηθικής
* αυτοί που ωρίονται περί ηθικής, αγάπης, και πίστης και έχουν δεσμό με παντρεμένους
* η σφιγμένη και αυστηρή κυρία που το δίνει σε όλους
* η ταινία που είχες χαραχτηρίσει απαίσια, και σπάει ταμεία
* το γνωστό "κλεφτρόνι" της γειτονιάς να δίνει διάλεξη περί ηθικής
* αυτοί που ωρίονται περί ηθικής, αγάπης, και πίστης και έχουν δεσμό με παντρεμένους
* η σφιγμένη και αυστηρή κυρία που το δίνει σε όλους
6 μικροενοχλήσεις
* άνθρωποι που μιλάνε δυνατά
* να έχουν πρηστεί τα πόδια σου, και να μην μπορείς να βάλεις παπούτσι
* η μύγα που φτερουγίζει δίπλα σου
* η αγκίδα που μπαίνει στην παλάμη και δεν την βλέπεις
* να σου μπει βλεφαρίδα στο μάτι, ενώ διαβάζεις
* να θέλεις να βήξεις σε επίσημη παρουσίαση βιβλίου
7 καταστάσεις που δεν αντέχω να θυμάμαι
* να έχουν πρηστεί τα πόδια σου, και να μην μπορείς να βάλεις παπούτσι
* η μύγα που φτερουγίζει δίπλα σου
* η αγκίδα που μπαίνει στην παλάμη και δεν την βλέπεις
* να σου μπει βλεφαρίδα στο μάτι, ενώ διαβάζεις
* να θέλεις να βήξεις σε επίσημη παρουσίαση βιβλίου
7 καταστάσεις που δεν αντέχω να θυμάμαι
* τους παιδικούς τρόμους της νύχτας
* να κλαίω βράδυ καθισμένη στο πάτωμα
* οι ατέλειωτες ώρες μοναξιάς
* ώρες πλήξης με παρέες που μιλούσαν περί ανέμων και υδάτων
* ώρες συζυγικής τρέλας
* ώρες αρρώστειας
* στιγμές μετακόμισης
5 φωνές από τα παιδικά χρόνια
* να κλαίω βράδυ καθισμένη στο πάτωμα
* οι ατέλειωτες ώρες μοναξιάς
* ώρες πλήξης με παρέες που μιλούσαν περί ανέμων και υδάτων
* ώρες συζυγικής τρέλας
* ώρες αρρώστειας
* στιγμές μετακόμισης
5 φωνές από τα παιδικά χρόνια
* ήταν ένα μικρό καράβι...
* Ααμπεμπαμπλόμ (του κιθεμπλόμ)
* Φτου ξελευτερία!
3 δυνατά χρώματα
* Το μπλε του βυθού και του ουρανού
* Το κόκκινο του ζεστού αίματος που κυλάει στις φλέβες μας
* Το απόλυτο μαύρο
* Το κόκκινο του ζεστού αίματος που κυλάει στις φλέβες μας
* Το απόλυτο μαύρο
7 εκφράσεις που δεν αντέχω πια
* Δεν ξέρεις εσύ...
* Είσαι τόσο καλός-η!
* Δεν μπορώ...
* Εν όψει του 2013 ...
* Η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων
* Κεκτημένα δικαιώματα
* Η μέριμνα της εκκλησίας
* Είσαι τόσο καλός-η!
* Δεν μπορώ...
* Εν όψει του 2013 ...
* Η ιδιαιτερότητα των Ελλήνων
* Κεκτημένα δικαιώματα
* Η μέριμνα της εκκλησίας
11 τρόποι να είσαι πιο μόνος
* σε δωμάτιο ξενοδοχείου
* κοινωνικές "υποχρεώσεις" (οικογενειακές, επιχειρηματικές κλπ.)
* σε κηδεία, όταν οι πλαϊνοί κουτσομπολεύουν
* αϋπνία, δίπλα σε κάποιον που κοιμάται βαθιά
* Κυριακή νωρίς το πρωί σε έρημη πόλη
* με άσχετους, ενώ ακούγεται αγαπημένη μουσική
* άρρωστος στις διακοπές
* βρίσκεις ξεχασμένο γράμμα
* άπιστος με πιστούς
* βλέποντας στο αεροδρόμιο φευγαλέα έναν όμορφο άντρα
* ακούγοντας Σαββόπουλο
* κοινωνικές "υποχρεώσεις" (οικογενειακές, επιχειρηματικές κλπ.)
* σε κηδεία, όταν οι πλαϊνοί κουτσομπολεύουν
* αϋπνία, δίπλα σε κάποιον που κοιμάται βαθιά
* Κυριακή νωρίς το πρωί σε έρημη πόλη
* με άσχετους, ενώ ακούγεται αγαπημένη μουσική
* άρρωστος στις διακοπές
* βρίσκεις ξεχασμένο γράμμα
* άπιστος με πιστούς
* βλέποντας στο αεροδρόμιο φευγαλέα έναν όμορφο άντρα
* ακούγοντας Σαββόπουλο
5 απωθητικά πράγματα
* βρώμικα παπούτσια
* βρώμικα χέρια και νύχια
* αρνητική αύρα
* γυναίκα με βαρύ άρωμα, πρωί-πρωί
* ξεβαμμένο μακιγιάζ
* βρώμικα χέρια και νύχια
* αρνητική αύρα
* γυναίκα με βαρύ άρωμα, πρωί-πρωί
* ξεβαμμένο μακιγιάζ
3 μικρά πράγματα που δίνουν μεγάλη ευχαρίστηση
* να ταΐσεις ένα αδέσποτο
* να τακτοποιήσεις το συρτάρι σου
* να δώσεις σε έναν άνθρωπο χαρά
* να τακτοποιήσεις το συρτάρι σου
* να δώσεις σε έναν άνθρωπο χαρά
8 κατηγορίες ανθρώπων που δεν χαίρομαι να γνωρίζω
* άνθρωποι που μιλούν δυνατά
* αυτοί που σου σφίγγουν το μπράτσο για να τους ακούσεις
* όσοι έχουν υγρή και μαλακή χειραψία
* αυτοί που, αμέσως, σου μιλάνε στον ενικό
* οι υπερβολικά καλοντυμένοι και σιδερωμένοι
* μερικά επαγγέλματα που μου μυρίζουν περίεργα: αστρολόγοι πολιτικοί, θεολόγοι, συνδικαλιστές, σύμβουλοι (γενικώς)
* "κόλακες" (συνήθως δεν ξέρουν τι θαυμάζουν)
* οι τύποι του "ΕΓΩ να σου πω γι αυτό το θέμα!"
* αυτοί που σου σφίγγουν το μπράτσο για να τους ακούσεις
* όσοι έχουν υγρή και μαλακή χειραψία
* αυτοί που, αμέσως, σου μιλάνε στον ενικό
* οι υπερβολικά καλοντυμένοι και σιδερωμένοι
* μερικά επαγγέλματα που μου μυρίζουν περίεργα: αστρολόγοι πολιτικοί, θεολόγοι, συνδικαλιστές, σύμβουλοι (γενικώς)
* "κόλακες" (συνήθως δεν ξέρουν τι θαυμάζουν)
* οι τύποι του "ΕΓΩ να σου πω γι αυτό το θέμα!"
6 (ή και περισσότερα) πράγματα που συμβαίνουν αυτό το δευτερόλεπτο
* οδηγός φεύγει από το δρόμο σε στροφή
* κάποιος βαριέται
* ζευγάρι αγκαλιάζεται με πάθος
* παιδί κλαίει
* κάποιος καγχάζει
* πολλοί ξεψυχούν, παιδιά γεννιούνται, κάπου βρέχει
1 σκέψη για παρηγοριά
* κάποιος βαριέται
* ζευγάρι αγκαλιάζεται με πάθος
* παιδί κλαίει
* κάποιος καγχάζει
* πολλοί ξεψυχούν, παιδιά γεννιούνται, κάπου βρέχει
1 σκέψη για παρηγοριά
* αν αυτή τη στιγμή δεν πονάς πουθενά - σκέψου πόσοι σε ζηλεύουν!
7 ευχάριστα σωματικά συναισθήματα
* δροσιά μετά από χλιαρό μπάνιο, σε καύσωνα
* ανακούφιση από έντονη σωματική ανάγκη
* ξάπλωμα - ξεχείλωμα μετά από μυϊκή κούραση
* ηδονή: να βγάζεις στενά παπούτσια, σφιχτά εσώρουχα
* δροσερό νερό σε στεγνό στόμα
* κολύμπι σε παγωμένη θάλασσα
* φαγητό σε πολύ άδειο στομάχι
6 καταστάσεις που προκαλούν ενοχές
* ανακούφιση από έντονη σωματική ανάγκη
* ξάπλωμα - ξεχείλωμα μετά από μυϊκή κούραση
* ηδονή: να βγάζεις στενά παπούτσια, σφιχτά εσώρουχα
* δροσερό νερό σε στεγνό στόμα
* κολύμπι σε παγωμένη θάλασσα
* φαγητό σε πολύ άδειο στομάχι
6 καταστάσεις που προκαλούν ενοχές
* να διαβάζεις το Δελτίο της Διεθνούς Αμνηστίας (βασανιστήρια, δολοφονίες, διωγμοί) ξαπλωμένος στην πολυθρόνα σου
* το χτυπημένο γατί (σάλευε ακόμα) στη μέση του δρόμου - έκανες πως δεν το είδες
* την τρυφερότητα που δεν έδειξες σε κάποιον που έφυγε
* το γυφτάκι που διώχνεις (και μετά σκέπτεσαι, κι αν...)
* τις "εκκλήσεις βοηθείας" στις εφημερίδες - πάντα έχεις την πρόθεση αλλά...
* τον φίλο που έχασε την γυναίκα του (πρέπει κάποιο βράδυ να την δούμε!)
4 ήχοι που σε ξυπνάνε με ελαφριά ψυχή
* το χτυπημένο γατί (σάλευε ακόμα) στη μέση του δρόμου - έκανες πως δεν το είδες
* την τρυφερότητα που δεν έδειξες σε κάποιον που έφυγε
* το γυφτάκι που διώχνεις (και μετά σκέπτεσαι, κι αν...)
* τις "εκκλήσεις βοηθείας" στις εφημερίδες - πάντα έχεις την πρόθεση αλλά...
* τον φίλο που έχασε την γυναίκα του (πρέπει κάποιο βράδυ να την δούμε!)
4 ήχοι που σε ξυπνάνε με ελαφριά ψυχή
* Πολλαπλά κικιρίκου
* κελάρυσμα στο αυλάκι (νερό για πότισμα) * το κύμα που σκάει στην παραλία (μαγικός!)
* φλύαρα πουλιά σε μεγάλα δέντρα
1 σκέψη που σε κάνει να πεις: κρίμα!
* Όσες πόλεις κι αν γνωρίσεις, όσα βιβλία κι αν διαβάσεις, στο τέλος θα πεθάνεις
7 αταίριαστες οσμές
* Πεπόνι που κόπηκε με μαχαίρι κρεμμυδιού
* Είσοδος πολυτελούς πολυκατοικίας μυρίζει γιαχνί
* Σώμα γυναίκας σε φρεσκοβαμμένο δωμάτιο
* Κουλουράκι από αρωματισμένο (Poison!) χέρι
* Λιμουζίνα που μυρίζει φτηνό πλαστικό
* Κομψό μανεκέν με υποψία ιδρώτα
* Υπουργός στην ψαραγορά
5 πράγματα ευχάριστα στην αφή
* ένα γυμνό σώμα με απαλό δέρμα
* Κοιλιά ανάσκελης γάτας που γουργουρίζει
* Παλιά καπέλα: τσόχα, βελούδο, ατλάζι
* Δερμάτινο κάθισμα του Connolly (Jaguar, Rolls Roys)
* Πέταλα, πριν μαραθούν
* Είσοδος πολυτελούς πολυκατοικίας μυρίζει γιαχνί
* Σώμα γυναίκας σε φρεσκοβαμμένο δωμάτιο
* Κουλουράκι από αρωματισμένο (Poison!) χέρι
* Λιμουζίνα που μυρίζει φτηνό πλαστικό
* Κομψό μανεκέν με υποψία ιδρώτα
* Υπουργός στην ψαραγορά
5 πράγματα ευχάριστα στην αφή
* ένα γυμνό σώμα με απαλό δέρμα
* Κοιλιά ανάσκελης γάτας που γουργουρίζει
* Παλιά καπέλα: τσόχα, βελούδο, ατλάζι
* Δερμάτινο κάθισμα του Connolly (Jaguar, Rolls Roys)
* Πέταλα, πριν μαραθούν
9 φράσεις που με γεμίζουν ανησυχία
* Η πολιτεία έχει πάρει όλα της τα μέτρα
* Ο γιατρός θα το δει μόνο - μπορεί να μην χρειάζεται επέμβαση
* Το έβγαλα δοκιμή και δεν άκουσα κανένα θόρυβο
* Τα χρήματα τα καθυστερεί η τράπεζα
* Είπαμε να παίξουμε ένα ψιλό για να περάσει η ώρα - δεν είμαστε χαρτοπαίκτες
* Άνοιξε το στόμα καλά - δεν θα σε πονέσω καθόλου
* Μα φυσικά και αγαπώ μόνον εσένα
* Θα σας πάρουμε εμείς στο τηλέφωνο
* Μια χαρά φαίνεσαι σήμερα
* Ο γιατρός θα το δει μόνο - μπορεί να μην χρειάζεται επέμβαση
* Το έβγαλα δοκιμή και δεν άκουσα κανένα θόρυβο
* Τα χρήματα τα καθυστερεί η τράπεζα
* Είπαμε να παίξουμε ένα ψιλό για να περάσει η ώρα - δεν είμαστε χαρτοπαίκτες
* Άνοιξε το στόμα καλά - δεν θα σε πονέσω καθόλου
* Μα φυσικά και αγαπώ μόνον εσένα
* Θα σας πάρουμε εμείς στο τηλέφωνο
* Μια χαρά φαίνεσαι σήμερα
3 ωραίες ευχές
* να ζήσεις σαν τα ψηλά βουνά
* να χαρείς τα μάτια σου
* να έχεις καλό θάνατο
6 πράγματα που δυσκολεύεσαι να πετάξεις
* τα φύλλα ενός ωραίου ημερολογίου
* παλιά παπούτσια που βολεύουν
* ότι μου έχουν χαρίσει
* το αναγνωστικό της Α' δημοτικού
* το πρώτο σου (κακό) εφηβικό άρθρο
* το άρωμα άντρα που σ' άφησε
5 πράγματα από πέντε
* πέντε νότες στο πεντάγραμμο* παλιά παπούτσια που βολεύουν
* ότι μου έχουν χαρίσει
* το αναγνωστικό της Α' δημοτικού
* το πρώτο σου (κακό) εφηβικό άρθρο
* το άρωμα άντρα που σ' άφησε
5 πράγματα από πέντε
* πέντε πεντόβολα την Πέμπτη
* πέντε χορεύουν πεντοζάλη
* πέντε τρυφερά δάχτυλα στο Αγαίο
* πέντε πεντάρες στο παραπέντε
7 πράγματα από επτά
* επτά νάνοι (νάνι-νάνι)
* τα επτά θαύματα - κι όλοι ξέρουν το όγδοο
* επτά σοφοί (ποιος θυμάται τον Κλεόβουλο;)
* τα επτά θανάσιμα (και υπέροχα) αμαρτήματα
* οι επτά ουρανοί (να πετάς στον έβδομο!)
* και (επιτέλους) οι επτά μέρες της εβδομάδας
8 τραγούδια (λυπάμαι πάντα όταν τελειώνουν)
* "Το αεροπλάνο" του Κώστα Χατζή
* "Ήτανε μια φορά" του Νίκου Ξυλούρη
* "Ποιο το χρώμα της αγάπης " του Λουδοβίκου των Ανωγείων
* "Αχ να σε δω" του Ορφέα Περίδη
* "Ο Προσκυνητής" Αλκίνοος Ιωαννίδης
* "Crash! Boom! Bang!" Roxette
* "La Vie En Rose" Edith Piaf
* "Τα ήσυχα βράδια" του Λάκη Παπαδόπουλου και της Μαριανίνας Κριεζή
* "Ήτανε μια φορά" του Νίκου Ξυλούρη
* "Ποιο το χρώμα της αγάπης " του Λουδοβίκου των Ανωγείων
* "Αχ να σε δω" του Ορφέα Περίδη
* "Ο Προσκυνητής" Αλκίνοος Ιωαννίδης
* "Crash! Boom! Bang!" Roxette
* "La Vie En Rose" Edith Piaf
* "Τα ήσυχα βράδια" του Λάκη Παπαδόπουλου και της Μαριανίνας Κριεζή
8 ευτυχίες που δεν συγχωρώ στο Θεό
* την ομορφιά της φύσης
* την γλύκα του έρωτα
* το βλέμμα των παιδιών
* την γεύση των φρούτων
* το βραδινό κελάηδισμα
* την βαθιά σιωπηρή φιλία
* το γουργουρητό της γάτας
* την μουσική του Schubert
5 πράγματα που σου δίνουν αίσθηση υπεροχής
* να σκίζεις τα κύματα με κότερο
* να φέρεσαι ευγενικά σε έναν αγροίκο
* να κάνεις έρωτα με άπειρo παρτενέρ
* να ξεναγείς σε πόλη που την έζησες χρόνια
* να πίνεις με κάποιον που δεν αντέχει το οινόπνευμα
* να φέρεσαι ευγενικά σε έναν αγροίκο
* να κάνεις έρωτα με άπειρo παρτενέρ
* να ξεναγείς σε πόλη που την έζησες χρόνια
* να πίνεις με κάποιον που δεν αντέχει το οινόπνευμα
6 στενάχωρες καταστάσεις
* σοβαρός κύριος με ξεκούμπωτο παντελόνι
* μουντζώνεις τον άλλο οδηγό - και μετά ανακαλύπτεις πως είναι γνωστός
* φιλοξενείσαι και το μπάνιο είναι βρώμικο
* καλείς επίσημο πρόσωπο σε γεύμα - αποκαλύπτεται χορτοφάγος
* ρήτορας μπερδεύει τα χαρτιά του και τα χάνει
* έχεις πάρτι και σου λένε πως ο διπλανός είναι βαριά
7 πράγματα που δεν αντέχω πια να κάνω
* μουντζώνεις τον άλλο οδηγό - και μετά ανακαλύπτεις πως είναι γνωστός
* φιλοξενείσαι και το μπάνιο είναι βρώμικο
* καλείς επίσημο πρόσωπο σε γεύμα - αποκαλύπτεται χορτοφάγος
* ρήτορας μπερδεύει τα χαρτιά του και τα χάνει
* έχεις πάρτι και σου λένε πως ο διπλανός είναι βαριά
7 πράγματα που δεν αντέχω πια να κάνω
* να ξαναδιαβάσω το "Κεφάλαιο"
* πέντε φορές έρωτα σε ένα βράδυ
* να ξενυχτήσω και το πρωί κατ' ευθείαν δουλειά
* να μάθω μία δύσκολη ξένη γλώσσα
* να πιω ένα ολόκληρο μπουκάλι βότκα
* να ταξιδέψω με ωτο-στοπ
* να τα παίξω όλα ή τίποτα στο καζίνο
4 φορές ύφος που μου προκαλεί αλλεργία
* πέντε φορές έρωτα σε ένα βράδυ
* να ξενυχτήσω και το πρωί κατ' ευθείαν δουλειά
* να μάθω μία δύσκολη ξένη γλώσσα
* να πιω ένα ολόκληρο μπουκάλι βότκα
* να ταξιδέψω με ωτο-στοπ
* να τα παίξω όλα ή τίποτα στο καζίνο
4 φορές ύφος που μου προκαλεί αλλεργία
* Οι κουλτουριάρηδες στην Ελλάδα
* Οι καβαλημένοι σε καλάμια που δεν ξέρουν ούτε καν να τα ζέψουν
* Οι δήθεν
* Οι (αρσενικοί, θηλυκοί και άλλοι) Νάρκισσοι
* Οι καβαλημένοι σε καλάμια που δεν ξέρουν ούτε καν να τα ζέψουν
* Οι δήθεν
* Οι (αρσενικοί, θηλυκοί και άλλοι) Νάρκισσοι
6 στιγμές που παρηγορούν
* ξυπνάς από ωραίο όνειρο - κι είναι Κυριακή
* καταλαβαίνεις ότι κι εκείνος σε θέλει
* βρίσκεις δρόμο ανοιχτό, σανιδώνεις και απογειώνεσαι
* στην γωνιά σου, αναπάντεχος ανθοπώλης
* φωτογραφίζεις - και νιώθεις πως έπιασες την στιγμή
* μουσική με ακουστικά σε νανουρίζει και βυθίζεσαι
* καταλαβαίνεις ότι κι εκείνος σε θέλει
* βρίσκεις δρόμο ανοιχτό, σανιδώνεις και απογειώνεσαι
* στην γωνιά σου, αναπάντεχος ανθοπώλης
* φωτογραφίζεις - και νιώθεις πως έπιασες την στιγμή
* μουσική με ακουστικά σε νανουρίζει και βυθίζεσαι
7 αισθήσεις του χειμώνα
* κοκκινολαίμης σε γυμνό κλαδάκι
* μυρωδιά από καμένα κούτσουρα
* τρίξιμο χιονιού κάτω από το μποτάκι
* φωνές από κάλαντα
* αχνός στο τζάμι
* χριστουγεννιάτικες βιτρίνες
* ζεστό κάστανο στον ουρανίσκο
5 περιπτώσεις όπου είναι άσχημο να βρέχει
* όταν έχεις επαγγελματικό ραντεβού
* όταν βγαίνεις από το κομμωτήριο
* όταν ταξιδεύεις με αμάξι
* όταν οδηγείς νύχτα
* όταν κλαις (σταγόνες ή δάκρυα;)
5 περιπτώσεις που είναι ωραίο να βρέχει
* μπόρα μέσα σε καλοκαιριάτικο καύσωνα
* ενώ κάνεις έρωτα
* νύχτα, ακούς ψιχάλισμα σε φύλλα
* μικρή βροχή στο χωριό, μυρίζεις το χόρτο
* όταν αναζητάς καταιγίδα
7 εντελώς ιδιωτικοί χώροι
* παιδικές αναμνήσεις
* ερωτικές φαντασιώσεις
* ενοχές για πράξη ανομολόγητη
* όνειρα ,εφιάλτες
* υποθέσεις ζηλοτυπίας
* λόγια μεταξύ φίλων
* αρρώστια κι ανημποριά
1 σκέψη μελαγχολική
* ερωτικές φαντασιώσεις
* ενοχές για πράξη ανομολόγητη
* όνειρα ,εφιάλτες
* υποθέσεις ζηλοτυπίας
* λόγια μεταξύ φίλων
* αρρώστια κι ανημποριά
1 σκέψη μελαγχολική
* η ζωή που περνά και χάνεται...
5 ενοχλητικοί ήχοι
* κουτάλι στο πιάτο
* ρούφηγμα καφέ
* τροχός οδοντογιατρού
* σταγόνα στο μπάνιο
* ουρλιαχτό σκύλου τη νύχτα
4 στιγμές ανακούφισης
* πατάς στέρεα γη μετά από τρικυμία
* πρόλαβες την πτήση σου
* ξυπνάς από εφιάλτη
* ο γιατρός λέει: δεν έχεις τίποτα
7 βαρετά πράγματα
* διαλέξεις και σεμινάρια
* ταξίδια με λεωφορεία
* βροχερή Κυριακή
* ταινία του νέου Ελληνικού κινηματογράφου
* γεροντικές επαναλήψεις
* πολύ χοντρό κλασικό βιβλίο
* κοντσέρτο με ατονική μουσική
4 ελαφρά και λευκά
* ταξίδια με λεωφορεία
* βροχερή Κυριακή
* ταινία του νέου Ελληνικού κινηματογράφου
* γεροντικές επαναλήψεις
* πολύ χοντρό κλασικό βιβλίο
* κοντσέρτο με ατονική μουσική
4 ελαφρά και λευκά
* κρέμα σαντιγύ
* άνθος αμυγδαλιάς
* συννεφάκι παιχνιδιάρικο
* αφρισμένο κυματάκι
3 μικρές αιωνιότητες
* ώρες αϋπνίας
* πριν τα αποτελέσματα εξετάσεων
* μετά το "θέλεις;"
8 γαϊδουριές
* να σε διακόπτουν ενώ μιλάς
* ν' ανάβουν τσιγάρο χωρίς να ρωτήσουν
* να ορμάνε στο ασανσέρ πριν βγεις
* να σου μιλάνε στον ενικό, άνθρωποι που δεν γνωρίζεις
* στο περίπτερο, να χώνουν το χέρι μπροστά σου: "δώσε ένα..."
* στο τηλέφωνο, να ζητούν τα στοιχεία σου πριν πουν τα δικά τους
* ο καλεσμένος που δεν φεύγει, ενώ έχεις σαπίσει στη νύστα
* σου χαρίζουν κάτι και (με τρόπο) σου λένε πόσο κόστισε
3 φορές που χρειάζεται απαραίτητα γλυκό
* ν' ανάβουν τσιγάρο χωρίς να ρωτήσουν
* να ορμάνε στο ασανσέρ πριν βγεις
* να σου μιλάνε στον ενικό, άνθρωποι που δεν γνωρίζεις
* στο περίπτερο, να χώνουν το χέρι μπροστά σου: "δώσε ένα..."
* στο τηλέφωνο, να ζητούν τα στοιχεία σου πριν πουν τα δικά τους
* ο καλεσμένος που δεν φεύγει, ενώ έχεις σαπίσει στη νύστα
* σου χαρίζουν κάτι και (με τρόπο) σου λένε πόσο κόστισε
3 φορές που χρειάζεται απαραίτητα γλυκό
* μετά τον μεσημεριανό ύπνο
* όταν είσαι στη σκεψη μου
* μετά τον έρωτα
6 εκστάσεις
* να σε αγκαλιάζει
* να ακούς Mozart, άνοιξη σε ανοιχτό αυτοκίνητο
* να σε λιώνει στην άμμο ο ήλιος του Αυγούστου
* να διαβάζεις Ελύτη με θέα νησί
* να είσαι γυμνή μέσα στη θάλασσα
* να τον αγκαλιάζεις
1 ενοχή
* να ακούς Mozart, άνοιξη σε ανοιχτό αυτοκίνητο
* να σε λιώνει στην άμμο ο ήλιος του Αυγούστου
* να διαβάζεις Ελύτη με θέα νησί
* να είσαι γυμνή μέσα στη θάλασσα
* να τον αγκαλιάζεις
1 ενοχή
* άργησα να του πω "σ΄αγαπώ"
(άπειρες) απουσίες
* όσες λίστες μου πέρασαν φευγαλέα από το νου
1 σκέψη τελεσίδικη
* Καμμιά αγάπη δεν είναι άθφαρτη
4 πράγματα που θα ήθελα να πουν για μένα (μετά...)
* την εμπιστεύονταν τα ζώα
* ήξερε να υπομένει
* δεν έλεγε ψέματα
* διάβασε, ταξίδεψε και αγάπησε όσο μπόρεσε
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)