Απογευματινός περίπατος...

Καμιά φορά η ψυχή ζητάει να ανασάνει και θέλει να βγει έξω από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού. Θέλει να ταξιδέψει. Ακόμη κι αν ο προορισμός είναι σύντομος.
Θέλει να μυρίσει, να αγγίξει, να νιώσει. Να την χαιδέψει μια πνοή τ' αγέρα και να την κάνει να ριγήσει. Να νιώσει ζωντανή, ελεύθερη...
Τράβα ψυχή μου... στα μονοπάτια τα πολύχρωμα. Τα γεμάτα μυρουδιές και ήχους. Στους δρόμους που σε κάνουν άλλοτε να γελάς και άλλοτε να δακρύζεις. Με τα βήματα της καρδιάς.
Εκεί που αγαπάς. Για πάντα...