Παραμυθάκι μου...

Το αναπτηράκι...

Ένοχη μια Bossa Nova....

Oιστρογόνα
Τεστοστερόνη
Ενεργοποίηση μετωπιαίου και προμετωπαίου λοβού
Νευροδιαβιβαστές
Ντοπαμίνη
Σεροτονίνη
Νοραδρεναλίνη
Ενδορφίνες
Οξυτοκίνη
Οξυτοκίνη
Οξυτοκίνη
Έρωτας!
Έρωτας!
Έρωτας!

Bossa nova baby!

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις...

Γλύκα, γλύκα γλυκειά μου...

Ένα τραγούδι γεμάτο βρόχινες σταλαματιές

Η βραδυά είναι γλυκειά απόψε. Παρόλο που ψιχαλίζει, έχει ένα άρωμα όμορφο στον κήπο κι ο αγέρας κάνει παιχνίδια. Οι σταλαματιές της βροχής πέφτουν στο χώμα και χάνονται μέσα του. Ώρα για να ησυχάσει η πλάση και μαζί της και μεις. Άλλη μια μέρα έφτασε στο τέλος της.

Η νύχτα τούτη είναι ανοιξιάτικη... και δεν μπορεί να φύγει δίχως ένα τραγούδι...

Έτσι λαμπυρίζει στον παράδεισο...

O δρόμος μου στη ζωή

Ο Robbie Williams είναι απίστευτος όταν τραγουδάει. Σε κάνει να πετάς μαζί του. Να απογειώνεσαι με ταχύτητες που αλλάζουν συνεχώς. Μια γρήγορα, μια αργά. Μια χαμόγελο, μια δάκρυ. Mια σκοτάδι μια φως. Πότε βροχή και πότε ήλιος.
Το συγκεκριμένο κομμάτι το λατρεύω. Κάθε φορά που το ακούω γεμίζω ελπίδες. Η καρδιά μου γεμίζει γλυκά συναισθήματα. Νιώθω πως ο δρόμος της ζωής μου ακόμη δεν είναι ολοκληρωτικά ανοιχτός. Εκτελούνται έργα. Προσεχώς... θα ταξιδέψω και πάλι...

Το κομμάτι πάντως στο αφιερώνω...

Και είναι ωραία...

Kάπου υπάρχεις. Κι είναι ωραία. Κάπου μέσα μου βολτάρεις τα πρωινά, τα μελαγχολικά απογεύματα με τη βροχή, τα κρύα βράδυα. Νιώθω τα βήματα σου. Κάπου υπάρχεις μέσα μου, κι είναι ωραία...

@γ@πη...@γ@πη...@γ@πη... π@ρ@ξενο πρ@γμ@

Νότες καρδιάς

Αν σου τραγουδούσα ένα τραγούδι αγάπης...

Έκτακτο δελτίο με υψηλό βαρομετρικό

Δες καθαρά... (face la mer)

Ένα φως θα κρεμάσω για να έχω ουρανό. Θα κοιτώ, θα γελάω, θα φυσάω τον καπνό, και θα λέω δεν πονάω.

Μα βαθιά θα πονώ.

Η καρδιά, η καρδιά μου έτσι είναι η καρδιά. Θα τη βρω, θα την πιάσω, θα την πάρω αγκαλιά. Δες καθαρά, αυτή η φωνή για σένα ξεσπά. Για σένα αντηχεί πιο δυνατά. Για σένα τραγουδά...

Εγώ σ' αγάπησα εδώ...

Dust in the wind...

Το κόκκινο της καρδιάς

Mέρα γεμάτη η σημερινή. Όχι από δουλειές, ούτε από παρουσίες, αλλά από συναισθήματα και σκέψεις. Σκέψεις για ότι κάνει την καρδιά να χτυπά πιο δυνατά. Για ότι κάνει το αίμα να κοχλάζει και να τρέχει σαν τρελό στις λεωφόρους του μυαλού. Για ότι το ξεσηκώνει και το ταξιδεύει. Σκέψεις για ότι αγαπώ...

Πεπρωμένο... η μαγεία του άγνωστου

Tι θα φέρει το αύριο... τι ταξιδεύει με βαλίτσες και προορισμό εμάς.... τι είναι σχεδόν δίπλα μας και δεν το ξέρουμε ακόμη... ; Πεπρωμένο... Μια περγαμηνή γραμμένη για τη ζωή μας. Τη ζωή του καθένα από μας. Μια περγαμηνή που τη διαβάζουν και την εκτελούν πότε άγγελοι και πότε διάβολοι. Κι εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Μα, όταν φτάνουν τα κομμάτια του πεπρωμένου σε μας, ας τα ζούμε.Γιατί στην περγαμηνή έχει και όμορφα κείμενα. Κείμενα που μιλούν για αγάπη, για έρωτα. Για πάθος.

Ας τα χαρούμε. Ας τα νιώσουμε. Με όλη τη δύναμη των αισθήσεών μας. Με όλη τη δύναμη της καρδιάς μας. Ας αγαπήσουμε, ας γελάσουμε, ας πονέσουμε... είναι όλα μέσα στη Ζωή. Είναι το δικό μας πεπρωμένο.

Κοίτα με, αντέχω...

Ένα φανταστικό ταγκό