Μια γυναίκα και το μωρό της παρατηρούν τα φτιαγμένα από χιόνι φανάρια, μερικά από τα εκθέματα του φεστιβάλ χιονιού στο νησάκι Sapporo στη Βόρεια Ιαπωνία.
Την ημέρα όλα τα γλυπτά, δίπλα στη λίμνη Σικότσου, είναι λευκά. Το βράδυ το περιβάλλον του ιαπωνικού Φεστιβάλ Πάγου στο Τσιτόσε μεταμορφώνεται σε ένα πολύχρωμα φωτισμένο τοπίο που ενίοτε γεμίζει πυροτεχνήματα. Το αξιοπρόσεκτο είναι ο τρόπος που δημιουργείται κάθε χρόνο αυτός ο φανταστικός κόσμος με τις τεραστίων και μικρών διαστάσεων γλυπτές παγωμένες συνθέσεις: με ειδικά αυτόματα ποτιστήρια παίρνουν νερό από τη λίμνη, το οποίο εκτοξεύεται προς τα πάνω και ύστερα το μετατρέπουν σε παλάτια, λόφους, πυραμίδες, τούνελ, σπηλιές, δέντρα, αφηρημένες μορφές... Περίπου 270.000 άτομα επισκέπτονται το φεστιβάλ, ενώ ο αριθμός πολλαπλασιάζεται όταν φτάνουν οι λουόμενοι των ιαματικών πηγών της λίμνης.
Τραπέζι, καρέκλες, δωμάτιο - όλα από πάγο! Οι κυρίες της φωτογραφίας δείχνουν να απολαμβάνουν το δείπνο τους μέσα σε αυτό το τοπίο απόλυτης παγωνιάς ενός ξενοδοχείου από πάγο στην πόλη Σιμουκάπου στο Χοκαϊντο, το βόρειο νησί της Ιαπωνίας. Τραπεζαρία, υπνοδωμάτια, μπάνια - και αυτά είναι όλα από πάγο στο ξενοδοχείο αυτό. Το μόνο που καίει είναι ο... λογαριασμός, καθώς το δίκλινο δωμάτιο στοιχίζει περίπου 700 ευρώ τη βραδιά!
Ηλικιωμένος αλιεύει μέσω μιας τρύπας σε ένα καλυμμένο με πάγο κανάλι στο κεντρικό Πεκίνο. Λίγα ψάρια μπορούν αν επιζήσουν σε τεχνητό κανάλι του Πεκίνου αλλά αυτό δεν αποτρέπει τους ενθουσιώδες να κάθονται με τις ώρες στο κρύο, ακόμη και με θερμοκρασίες υπό του μηδενός με την ελπίδα ότι θα πιάσουν κάτι εξαιρετικό για βραδινό!
Μεγάλα γλυπτά πάγου παρατηρούν επισκέπτες στο φεστιβάλ πάγου της Λίμνης Shikotsu στη βόρεια Ιαπωνία. Τα γλυπτά που έχουν σχηματιστεί από αναβλύζον νερό τηςλίμνης με καταιονιστήρες προσέλκυσε 270.000 επισκέπτες την περσινή χρονιά και θα διαρκέσει μέχρι τις 15 φεβρουαρίου.
Ο ήλιος ανατέλλει σε ένα σκεπασμένο από χιόνι λιβάδι στο Όστερμπεργκ της Γεμανίας. Ενα σφοδρό κύμα κακοκαιρίας στοίχισε ανθρώπινες ζωές στην Γερμανία, την Ισπανία και τη Γαλλία. Επίσης, εκατομμύρια άνθρωποι προσπαθούν να ανακάμψουν από τις ζημιές που προκάλεσε η θύελλα.
Χιονόμπαλες... κρατάει το σκεπασμένο με χιόνι άγαλμα του πρώην νοτιοαφρικανού ηγέτη Νέλσον Μαντέλα στην Parliament Square (Πλατεία Κοινοβουλίου) του Λονδίνου.
Mια εικόνα χίλιες λέξεις, λένε...
Τζακάρτα:Η περίοδος του Ραμαζανιού για τον μουσουλμανικό κόσμο είναι συνώνυμη της νηστείας και της προσευχής. Αργά η γρήγορα θα το μάθει και η μοναδική παραφωνία της φωτογραφίας.
Κίνα:Η Κίνα ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ανοίγει όλα τα μεγαλοπρεπή μνημεία της στα εκατομμύρια των ντόπιων και ξένων τουριστών που θα καταφθάσουν.
Κουινγτσάνγκ: Ο σεισμός 8 βαθμών Ρίχτερ έχει αφήσει πίσω του 80.000 νεκρούς και πλήρη καταστροφή των υποδομών. Μόνος δυνατός τρόπος προσέγγισης για την ανθρωπιστική βοήθεια είναι από τον ουρανό.
Αθήνα: Η πρωτεύουσα παραδίδεται στις φλόγες. Η δολοφονία ενός 15χρονου παιδιού από αστυνομικό ήταν μόνο η αρχή του κύκλου της βίας, που ακόμη δεν έχει κλείσει.
Αμμάν: Οι χιονοπτώσεις στην Ιορδανία, και γενικότερα στον αραβικό κόσμο, δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο φαινόμενο. Ετσι, οι ντόπιοι δεν έχασαν την ευκαιρία να βγουν για να ζήσουν αυτήν τη σπάνια εμπειρία.
Ο ένας βαφτίστηκε «Μαγεία» και ο άλλος «Βλαστός». Είναι και τα δύο πανέμορφα, ράτσας Beagle. Αυτό που δεν φαίνεται είναι ότι πρόκειται για δύο κλωνοποιημένα κουτάβια που μόλις γεννήθηκαν στα εργαστήρια της νοτιοκορεάτικης εταιρείας βιοτεχνολογίας RNL Bio, η οποία ισχυρίζεται ότι βρήκε μια νέα μέθοδο που έχει πολλές πιθανότητες να αποδειχθεί επιτυχής.
Καλαπανα: Η έκρηξη του ηφαιστείου στο σύμπλεγμα των νησιών της Χαβάης πρόσφερε ένα μοναδικό θέαμα στους ντόπιους αλλά και στους τουρίστες.
Προληπτικά μέτρα εν αναμονή των επιπτώσεων της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική οικονομία αποφάσισαν να πάρουν και... τα πτηνά της Νοτίου Αφρικής. Χτίζουν μετά μανίας φωλιές, σε κάθε σχήμα, μέγεθος και χρώμα.
Αυστρία: Ο βασιλιάς των σπορ είναι γυμνός. Ο Σπένσερ Τιούνικ, ο φωτογράφος που καλεί εκατοντάδες ανθρώπους να τσιτσιδωθούν -στην προκειμένη περίπτωση γδύθηκαν 1.840 άτομα- για τις ανάγκες των φωτογραφιών του, ένα μηνα πριν από τη σέντρα του Euro 2008 προβάλλει την Αυστρία όπως κανείς δεν την έχει δει.
Μπλάκπουλ: Τη χρονιά που τελειώνει, η Ευρώπη γνώρισε ακραία καιρικά φαινόμενα. Τα περισσότερα κράτη της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης επλήγησαν από θυελλώδεις ανέμους και από καταστροφικές βροχοπτώσεις.
Τέξας: Ο τυφώνας Αϊκ έχει μόλις περάσει από εδώ, μετατρέποντας την περιοχή σε μια τεράστια λίμνη πετρελαίου. Ακόμα μία καλή ευκαιρία για κερδοσκοπικά παιχνίδια με τον μαύρο χρυσό.
Βουδαπέστη: Μνήμες από το παρελθόν ξύπνησαν στην πρωτεύουσα της Ουγγαρίας όταν ένα άγαλμα - σκηνικό του Λένιν διέσχισε τα νερά του Δούναβη για λογαριασμό της νέας ταινίας του Γουόλτερ Καρβάλιο.
Η ώρα 8π.μ. Αυθαίρετα πριν λίγα λεπτά το ξυπνητήρι αποφάσισε να διακόψει τον ύπνο μου, τη στιγμή μάλιστα που είχα στα χέρια μου το πολυπόθητο εισιτήριο για το ονειρικό ταξίδι. «Πετάτε;», είχε μόλις προφθάσει να με ρωτήσει η κοπέλα με την πολύχρωμη στολή. «Γι' αυτό ζω», είχα μόλις προφθάσει να της απαντήσω εγώ.
Τότε ακριβώς ήταν που ακούστηκε ο ήχος. «Η προειδοποίηση για την ταχύτερη δυνατή επιβίβασή μου», σκέφτηκα στιγμιαία. Είχα σφάλει. Ήταν το ξυπνητήρι που μου επέτασσε την ταχύτερη δυνατή αποβίβασή μου από το όνειρο. Αρχίζω να εκνευρίζομαι. Δεν έχω συχνά τέτοιες ευκαιρίες για απόδραση. Ούτε καν στον ύπνο μου. Την ίδια στιγμή συνειδητοποιώ πως το μόνο που έχω είναι μια ηλίθια υποχρέωση να δουλέψω με εργαλεία μου δεκάδες αδιάφορα λευκά χαρτιά.
Σηκώνομαι βιαστικά από το κρεβάτι. Στον καθρέφτη αντικρίζω μια χλωμή μορφή και όλα γύρω μου χλωμιάζουν. Ο νιπτήρας, τα πλακάκια, η πόρτα, οι τοίχοι. Μου έρχονται στο νου τα χλωμά χαρτιά του γραφείου με τα μαύρα γράμματα, λες και χάνεται το βάρος του περιεχομένου αν τα χαρτιά ή τα γράμματα είναι χρωματισμένα.
Κάθομαι σε μια απελπιστικά χλωμή καρέκλα. Η αγωνία μου για το ταξίδι οδηγεί το χέρι μου στο ακουστικό. Εντός ολίγου ακούω τη φωνή μου να λέει: «Ξύπνησα με πυρετό. Δεν είμαι σε θέση να βγω απ' το σπίτι». Ο ήχος του κλεισίματος του τηλεφώνου μοιάζει λυτρωτικός. Μια φράση του Καζαντζάκη έρχεται να σκαρφαλώσει στη σκέψη μου: «Πρώτα γεννιέται η καινούρια στεριά μες στην καρδιά μας κι ύστερα ξεπροβαίνει μες απ' τη θάλασσα». Η καινούρια στεριά γεννήθηκε χθες βράδυ στ' όνειρό μου, συλλογίζομαι, κι ένα ηλίθιο ξυπνητήρι μου στέρησε την ευκαιρία να την επισκεφθώ.
Κατευθύνομαι στο μικρό δωμάτιο στα δεξιά. «Παρ' όλα αυτά γεννήθηκε», σιγοψιθυρίζω. Αρπάζω ένα μεγάλο λευκό καμβά και ορίζω τη θέση του στο καβαλέτο. Αναζητώ με μανία τα πινέλα μου και χρώματα θερμά να με συντροφεύσουν σε μια νέα περιπέτεια των αισθήσεων. Τα χέρια μου αναλαμβάνουν αυτόβουλα πλοηγοί. Με εκτοξεύουν με ορμή μακριά, περνώντας μέσα από τα χρυσοκίτρινα νέφη της αυγής. Ρόδινα κλαδιά προβάλλουν λαθραία στον ορίζοντα, λικνιζόμενα στους ρυθμούς του αναβαπτισμένου πρωινού. Το μελανό χρώμα σφραγίζει την ένταση των φιγούρων που εναρμονίζονται με την εωθινή αφύπνιση.
Λίγες ώρες μετά με συναντούν αναγεννημένη. Η καινούρια στεριά γεννήθηκε πράγματι χθες βράδυ και σήμερα με την ανατολή ξεπρόβαλε μες απ' τη θάλασσα. «Γι' αυτό ζω», βεβαιώθηκα. Αφέθηκα στην αναδυόμενη αύρα της...
Έτοιμη για το μεγάλο ταξίδι. Έτοιμη να βαδίσω σε δρόμους που θα με φέρουν κοντά σου. Που θα εξαφανίσουν την απουσία. Θα την κάνουν πυροτέχνημα σε γαλάζιο ουρανό. Ατενίζω τον ορίζοντα. Είσαι πάντα εκεί. Σε έναν ορίζοντα καμβά, γεμάτο χρώματα φωτεινά και δυνατά. Βαμμένο με τα πινέλα της καρδιά μου...
