3/8/10

Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος...



«Εμένα ν’ ακούς. Ποια κρίση – όταν υπάρχει χωριό και χωράφι, είμαστε εντάξει. Τουλάχιστον θα ’χουμε να τρώμε!». Ο Θέμης καθησύχαζε την Ελένη, σε μια κρίση πανικού, αλλά δεν περίμενε ότι τα «καλά» του χωριού θα φαίνονταν τόσο γρήγορα, τόσο νωρίς στη χρονιά της κρίσης. «Οι φίλοι μας κλαίγονται που δεν μπορούν να μαζέψουν τα χρήματα των διακοπών. Εμείς, όμως, όχι. Για πρώτη χρονιά φέτος, θα περάσουμε τις διακοπές μας εξ ολοκλήρου στο σπίτι στη Βουρβουρού, με σύντομες αποδράσεις στις γύρω περιοχές. Η Σιθωνία είναι πανέμορφη και ανυπομονούμε». Και οι φίλοι σας; «Ε, δεν είμαστε άκαρδοι. Τους έχουμε προσκαλέσει».

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καλοκαίρι –τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον– χωρίς «γκρίνια» για το ύψος της δαπάνης των διακοπών, για τις τσουχτερές τιμές των ξενοδοχείων, των ναύλων κλπ. Φέτος, όμως, είναι η πρώτη φορά που οι έχοντες «μικρές πατρίδες» ξεχωρίζουν σαν τις μύγες μες στο γάλα. Είναι το χαμόγελο ως τα αυτιά που τους προδίδει, η καθησυχαστική αίσθηση ασφάλειας που χαρίζει η εξοχική στέγη.


«Δεν είναι και λίγο πράγμα», όπως λέει ο Ηλίας Κανέλης. Με σπίτι στην Απολλωνία της Σίφνου, που θα ζήλευαν πολλοί, αποφάσισε φέτος όχι μόνο να περάσει εκεί την άδειά του, αλλά να προσφέρει... στέγη και σε φίλους. «Θα περάσουμε με λίγα και καλά. Πού φτάσαμε... Να θεωρούμε λίγα ένα σπίτι στη Σίφνο. Αλλά έτσι είναι. Είχαμε συνηθίσει στην ιδέα του, τόσο που το σνομπάραμε. Τώρα το ξαναχαιρόμαστε από την αρχή. Το εκτιμήσαμε».


Η κατάσταση μέρα τη μέρα γίνεται και πιο δύσκολη. Ο κόσμος διαπιστώνει ότι οι διακοπές έγιναν είδος πολυτελείας. Οι περισσότεροι θα κάνουν σύντομες διακοπές, είτε στο εξοχικό είτε σε φιλικό ή συγγενικό σπίτι. Ένα μικρό ποσοστό θα περάσει τις διακοπές του σε ενοικιαζόμενα δωμάτια ή ξενοδοχεία, γεγονός που καταδεικνύει την οικονομική στενότητα που βιώνει η μεγάλη μάζα των πολιτών.


«Kάθε χρόνο ανεβαίναμε σ’ ένα καράβι με προορισμό κάποιο νησί του Αιγαίου ή του Ιονίου. Ξοδεύαμε περίπου 2.000 ευρώ, αλλά φέτος είναι αδύνατον να διαθέσουμε αυτό το ποσό για διακοπές. Τα οικονομικά μας δεν αντέχουν έξοδα για ναύλα και ξενοδοχεία για τετραμελή οικογένεια. Η ιδιωτική επιχείρηση του συζύγου είναι “νεκρή” και ο μισθός μου μειωμένος», αναφέρει η εκπαιδευτικός Κατερίνα Γέντου, μητέρα δύο παιδιών.

«Επιλέξαμε τη λύση μιας εβδομάδας σε κάμπινγκ της Χαλκιδικής, στο οποίο πληρώνουμε μόνο 35 ευρώ την ημέρα, με σκηνή χωρίς τον σύζυγο, μόνο και μόνο για να χαρούν τη θάλασσα τα παιδιά, αλλά διακοπές οικογενειακώς θα κάνουμε τον Αύγουστο στο χωριό στη Φλώρινα, στο πατρικό σπίτι. Το μοναδικό επιπλέον έξοδό μας, βέβαια, ήταν ο εξοπλισμός του κάμπινγκ, αλλά είναι μια επένδυση για το μέλλον γιατί, με την οικονομική κρίση, προβλέπω ότι τα επόμενα καλοκαίρια μας θα είναι πολύ δύσκολα».


Διακοπές στο χωριό τους, τη Νιγρίτα Σερρών, θα κάνει για πρώτη φορά κι ένα ζευγάρι δημοσίων υπαλλήλων. Τα μειωμένα έσοδα δώρου και μισθού στέρησαν φέτος στους ίδιους το ταξίδι που έκαναν κάθε χρόνο τα καλοκαίρια σε κάποια χώρα του εξωτερικού. Προτίμησαν να διαθέσουν τις ελάχιστες οικονομίες στα δύο παιδιά τους, που είναι πλέον φοιτητές και κάνουν διακοπές μόνοι με φίλους σε νησιά.

«Για μας οι διακοπές φέτος είναι πολυτέλεια. Τα χρήματά μας ήταν πάντα μετρημένα, αλλά φέτος δεν περίσσευαν για το καθιερωμένο μας ταξίδι είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό. Δεν μπορούσαμε, όμως, να στερήσουμε τη χαρά από τα παιδιά μας», λέει η Αγγελική Βουζιώτη, που ζει στη Θεσσαλονίκη.

Από το εξοχικό του στο Ξυλόκαστρο, ο Παναγιώτης Στεφανίδης ακούγεται ήρεμος. Πριν από λίγο καιρό, έχασε τη δουλειά του και τα οικονομικά δεν επέτρεπαν έστω κι ένα σύντομο ταξιδάκι σε νησί.

«Πρέπει να σου πω, όμως, ότι δεν περνάω καθόλου άσχημα εδώ. Πού ήταν κρυμμένο ένα τόσο ωραίο μέρος;»



ΥΓ1 Σύμφωνα με έρευνες, το κόστος για 15 ημέρες διακοπών μιας 4μελούς οικογένειας φτάνει φέτος τα 3.800 ευρώ διανομή και διατροφή. Είπατε τίποτα...;
ΥΓ2 Πηγή: Καθημερινή

3 σχόλια:

daskalos είπε...

Προς το Blog σας
Ένα blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες
Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..
www.ksipnistere.blogspot.com

www.ksipnistere.gr
Βάλτε και εμάς στη λίστα με τα ιστολόγια σας... ότι θέλετε μπορείτε να το στείλετε στο e-mail μας και από κάτω το link σας και δημοσιεύετε ακέραιο.

Θέλουμε επίσης να σας ενημερώσουμε το ksipnistere βρίσκετε ανάμεσα στα 10 μεγαλύτερα blog της χώρας

Black Bedlam είπε...

Καραβάκι μου καλησπέρα σου. Είναι έτσι αυτά που επισημαίνεις, μόνον που όλη η περιγραφή, μου αφήνει μια αίσθηση αποδοχής αυτής της κατάστασης που διαμορφώνεται σε βάρος μας και είμαι απόλυτα πεπεισμένη ότι δεν θα βαστιέται.
Η κίνηση που υπάρχει ακόμη είναι μια κίνηση που οφείλεται στον νόμο της αδράνειας.
Ο κόσμος ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι θα περάσουμε πολύ άσκημα και δύσκολα με την τεράστια ανεργία και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας που είναι κατανοητό ότι θα δημιουργήσουν το φαινόμενο του ντόμινο και για τις μικρές επιχειρήσεις και τα καταστήματα,με τις μειώσεις μισθών και τις περικοπές με την υψηλή φορολογία και τις αυξήσεις με την αδυναμία πρόσβασης σε νοσοκομεία και φάρμακα με τα δάνεια και όλες τις εκκρεμότητες που έχουν η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνικών νοικοκυριών.
Ακόμη ποιο άσκημο διαγράφεται το μέλλον των παιδιών μας.
Δεν πρέπει να αφεθούμε να συνηθίσουμε σε τούτη την κατάσταση.Όχι το να διαβάσουμε πολλά και ωραία βιβλία είναι αναγκαίο και σίγουρα είναι αποφασιστικής σημασίας (διάβασα ένα σχόλιό σου στον ante gia αν θυμάμαι καλά) αλλά δεν φτάνει μόνον αυτό.Πρέπει αποφασιστικά και όσο γίνεται συντονισμένα να αντιδράσουμε.
Σε χαιρετώ και νά΄σαι καλά

Καραβάκι είπε...

daskalos,

σε παρακαλώ πολύ μην αφήνεις σκουπίδια στο καραβάκι....

Βlack Bedlam,

Είμασταν "χαλαροί" για πάρα πολλά χρόνια με μια εκπαίδευση κοινωνική η οποία μας έμαθε να αδιαφορούμε για τα σημαντικά και να ασχολούμαστε με τα φτηνά και ευτελή.Πολλές φορές σκέφτομαι,ότι από τους καναπέδες μας δεν γίνεται στα αλήθεια τίποτα.Ότι θα έπρεπε να είχαμε κάνει κάτι για να δείξουμε τη δυσφορία μας,το θυμό μας,την αγανακτησή μας για τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό.Αλλά επικρατεί σιωπή.Ακινησία...
Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις γι αυτή τη συμπεριφορά.Άλλοι είναι βολεμένοι από την κατάσταση,άλλοι φοβούνται,άλλοι δεν γνωρίζουν ακόμη τι έρχεται.Είμαστε άξιοι και υπόλογοι των πράξεων μας όμως,και κανένα βιβλίο δεν βοηθά εδώ,όσο καλό κι αν είναι.Γιατί αυτό που γράφετε είναι η ίδια η ζωή.Κι αυτή είναι πολύ σκληρή για να μας πάρει από το χεράκι και να μας διδάξει ξανά όσα έπρεπε να έχουμε μάθει χρόνια τώρα.
Συμφωνώ μαζί σου ότι πρέπει να αντιδράσουμε συντονισμένα αλλά πες μου σε παρακαλώ πως... Θα ήθελα πραγματικά να μου πεις τη γνώμη σου.Και στο λέω αυτό γιατί διαβάζω πράγματα που με κάνουν να μην ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω...
Και να για να γίνω πιο κατανοητή σου δίνω να δεις κι εσύ.
(http://www.getgreeceback.com/)

Eιλικρινά δεν ξέρω πότε και πως θα αντιδράσει αυτός ο λαός που παραμένει όμηρος της αμάθειάς του, των παθών του,του βολέματος του,της καλοπέρασης του.Άλλωστε πάντα λειτουργούσε αψυχολόγητα.