Ψάχνω τα χρώματα στη νύχτα...

Δυο καρδιές....

Δυο αστέρια....
Όλα από πηλό....
Φθαρτά στην αρχή, σταθερά και αναλλοίωτα μετά.
Όλα για να στα χαρίσω.
Ψάχνω ακόμη τα χρώματα για να τα βάψω.
Δεν τους πάνε όλα.
Ψάχνω τα χρώματα.
Μέσα μου θα τα βρω...

Τη μια καρδιά θα τη βάψω γαλάζια, να στη χαρίσω, να την κρατάς στα χέρια σου, να την κοιτάς, να χαμογελάνε τα μάτια σου. Φυλαχτό γαλάζιο να ναι για σένα...

Κι όμως μένουν ακόμα....μια καρδιά....δυο αστέρια....και τα χρώματα.
Μέσα μου να ψάξω, να θυμηθώ...

Παντιγέρα

Προοπτική ζωής...

Τίποτε δεν είναι όμορφο, αν δεν το βλέπουμε μαζί...

ΥΓ. Μην ξεχνάς το τραγούδι...

Αυγουστιάτικο βράδυ

Μια όμορφη πινελιά
που χρωματίζει τη ζωή μου ... εσύ
σαν να ήταν άδεια η παλέτα μου
κι όμως γεμάτη με τα πιο φωτεινά χρώματα είναι...
απλά εσύ της δίνεις ζωή.

Δυο σκούρες μορφές με κοιτάζουν απειλητικά χωρίς να με τρομάζουν,
με διαπερνούν κάνοντας με να ανατριχιάζω
και ζητάνε υπομονετικά να τις πιστέψω.


Κι εγώ μένω άπραγη
σκέφτομαι τη σκιά σου
αφήνω να με βρεις να ζωντανεύεις τα χρώματα μου
περιμένοντας ένα σου βλέμμα...
σ' αφήνω να κολυμπήσεις στο βυθό μου.