Κόκκινα Χριστούγεννα

Πέρασαν σχεδόν και τα Χριστούγεννα. Μέρες γιορτής για κάποιους, ξεκούρασης ή λήθης για άλλους.Και ποιος δεν τα περίμενε τα Xριστούγεννα; Κυρίως οι μικροί, αλλά και εμείς οι μεγάλοι.
Τα μαγαζιά στολισμένα και παντού βλέπεις φωτάκια, στολίδια, Αϊ-Βασίλιδες να χορεύουν και να τραγουδούν. Τάρανδους μπαλόνια, δέντρα γεμάτα πολύχρωμες και γυαλιστερές μπάλες, που και να μην θες να τις κοιτάξεις δεν γίνεται.
Ιστορίες με τάρανδους, νεράιδες και καλικαντζαράκια τριγυρίζουν σε κάθε παιδική φαντασία. Ο Αϊ-Βασίλης είναι τώρα ο πρωταγωνιστής και το πρόσωπο που δίνει ζωντάνια και χαρά στις μέρες που ακολουθούν. Ολοι οι μικροί ήρωες ανυπομονούν τον ερχομό του... μπαίνουν στο κρεβάτι τους και ανυπομονούν να ξυπνήσουν, να τρέξουν στο σαλόνι και να ανοίξουν τα δώρα τους.

Τα ζαχαροπλαστεία και οι φούρνοι γεμάτα με λιχουδιές που χορταίνεις και να τα κοιτάς μόνο... χιονισμένα βουνά στολίζουν τους πάγκους (κοινώς κουραμπιέδες), μελομακάρονα, γλυκά, σοκολατένιες λιχουδιές και πολλά άλλα που σου ανέβαζουν την διάθεση!
Τα ΜΜΕ βομβαρδίζουν με διαφημίσεις για δώρα, ταξίδια κ.α που κάνουν τη ζωή μας βασανιστική! Τι να πρωτοαγοράσεις; Μακάρι να υπήρχε και αυτός ο Αϊ-βασίλης...
Όπως και να έχει τα χριστούγεννα είναι μια ευχάριστη νότα στη ζωή των ανθρώπων. Όλοι αφήνουν στο συρτάρι τις υποχρεώσεις, έστω και για λίγο, και μπαίνουν στο πνεύμα του. Χαρά και προσδοκία για το καινούργιο έτος, αναζογόωνηση... λύπη όμως και λησμονιά για τη χρονιά που φεύγει...

Χτες σε μια προσπάθεια να μαζευτεί όλη η οικογένεια και να μπορέσει ήρεμα να μιλήσει και να βουτήξει την ψυχή της στο ποτήρι της γαλήνης, το ποτήρι έσπασε. Λυπάμαι που το προκάλεσα εγώ αυτό το σπάσιμο. Λυπάμαι που χάλασα ότι προσπαθήσαμε να κάνουμε. Ξέρουν όμως καλά, ότι πόνεσα πολύ και ότι ζόρισα πολύ τον εαυτό μου για να μην φτάσει στα άκρα. Γνωρίζω ότι μπόρεσαν να καταλάβουν... είδαν...

Το κόκκινο χρώμα κυριαρχεί παντού αυτές τις μέρες. Απο την χοντρή κάλτσα του Αϊ-Βασίλη, μέχρι και στο αίμα που μας ανεβαίνει στο κεφάλι καμιά φορά...

Λίγες ώρες πριν τα Χριστούγεννα...

Xαρούμενες φωνές παιδιών από νωρίς το πρωί γέμισαν τον αέρα με τα κάλαντα. Μουσική στους δρόμους από μπάντες του Δήμου που παιανίζουν χριστουγεννιάτικες μελωδίες. Παραμονή χριστουγέννων και μάλλον είναι δύσκολο να μην σε αγγίξει το πνεύμα. Το έχει ανάγκη η καρδιά να ξαλαφρώσει και να νιώσει για λίγο χαλαρή. Δίχως έννοιες και σκέψεις. Παραμονή χριστουγέννων και δεν μπορείς να μην νιώθεις αγάπη, ακόμη και για όσους ή ότι σε πλήγωσε. Στην άκρη τα μαύρα. Οι επόμενες ώρες είναι ώρες ζεστές. Ώρες αγάπης. Ώρες μοιράσματος συναισθημάτων.

Το σπίτι μυρίζει από τη γαλοπούλα που ψήνεται. Οι μυρωδιές μπερδεύονται. Κανέλα, βούτυρο, βανίλια. Μέλι και μανταρίνι. Συνθέτουν ένα άρωμα άκρως χριστουγεννιάτικο. Το απόγευμα περιμένουμε το βαπτιστήρι μας -είναι πολλών αυτό, δεν ανήκει μόνο στη νονά του- να του δώσουμε τα δώρα του. Το βράδυ ένα τσούρμο τρελές, με την καλή την έννοια θα κάνουμε μαζί χριστούγεννα. Όπως κάθε χρόνο. Σκέφτομαι πως τελικά κάποια άτομα γίνονται σαν μέλη της οικογένειας με τα χρόνια. Και είναι όμορφο να έχεις φίλους κοντά σου.

Παρότι είμαι χάλια, από μια δηλητηρίαση που με τσάκισε εδώ και 4 μέρες, ελπίζω να νιώθω καλά το βράδυ. Αλλά ακόμη και να μην αλλάξει τίποτα, δεν έχει σημασία. Θα είναι ένα βράδυ όμορφο, αυτό είναι σίγουρο.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους εύχομαι! Ακόμη κι αν δεν είναι όπως θα θέλαμε, ας σκεφτούμε ότι έρχονται πολλά ακόμη στα χρόνια που ακολουθούν...



H μπάντα του Δήμου στους δρόμους της Τούμπας που παίζει τα κάλαντα και εύχεται καλά Χριστούγεννα...

Η οργισμένη γιορτή των «αγγέλων»

Τη Γιορτή των Αγγέλων, που δηλώνει την έλευση των Χριστουγέννων κάτω από βροχή πυροτεχνημάτων και βεγγαλικών, δεν κατάφερε φέτος να κάνει τη νύχτα μέρα. Η αυλαία της γιορτής άνοιξε, αλλά έκλεισε βιαστικά και πάλι. Τη σκυτάλη πήραν η βία, η οργή, ο θυμός... χάθηκε μονομιάς το πνεύμα των Χριστουγέννων...

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κ. Παπαγεωργόπουλος, λίγο πριν ανάψει τα 80.000 λαμπιόνια που στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο, ύψους 22,5 μέτρων, καλωσόρισε τους πολίτες στην κατάμεστη πλατεία Αριστοτέλους, κυρίως τους νέους που βρέθηκαν από νωρίς στο χώρο. «Είμαστε και φέτος εδώ για όλους εσάς, για τη νεολαία μας, που αγκαλιάζει τις εκδηλώσεις του δήμου Θεσσαλονίκης, για αυτή τη νεολαία, για την οποία ετοιμάζουμε μια νέα πόλη, μια νέα Θεσσαλονίκη», τόνισε ο δήμαρχος και ευχήθηκε χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο. Τι ειρωνεία... λίγες μέρες μετά αυτοί οι νέοι γίνονται οι στόχοι. Αυτοί οι νέοι που ξέσπασαν, που θύμωσαν και βγήκαν στους δρόμους. Όχι για γιορτάσια. Αλλά για να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
Το σύνθημα «Όλη η πόλη μια παρέα» έδωσε και ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού Βασίλης Γάκης, ο οποίος υπογράμμισε ότι η Γιορτή των Αγγέλων διοργανώνεται φέτος νωρίτερα σε σχέση με όλες τις προηγούμενες χρονιές, με σκοπό το εορταστικό κλίμα που θα διαμορφωθεί να συντελέσει στην τόνωση της αγοραστικής κίνησης στα εμπορικά καταστήματα της πόλης. Κι άλλη ειρωνεία... γιατί φέτος για τους καταστηματάρχες θα είναι μια δύσκολη χρονιά.


Ένα ιδιότυπο χριστουγεννιάτικο δέντρο, χωρίς στολίδια και λαμπιόνια αλλά με οικολογικές μπάλες από χαρτί, όπου αναγράφονταν συνθήματα όπως «Ανεργία», «Ακρίβεια», «Κατασχέσεις», «Νέοι φόροι» κ.ά., έστησαν χθες βράδυ τα μέλη των επιτροπών ενάντια στην ακρίβεια.
Το δέντρο της ακρίβειας, που είναι μικρότερο απ' αυτό που φωταγώγησε στην πλατεία ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης και καθόλου λαμπερό, στήθηκε συμβολικά απέναντι από το κινηματοθέατρο «Ολύμπιον», για να υπενθυμίζει στους πολίτες τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, η οποία δεν επιτρέπει σπατάλες για στολίδια και λαμπιόνια που στοιχίζουν ακριβά για την τσέπη των καταναλωτών. Τα μέλη των επιτροπών «Ακρίβεια Stop»δήλωσαν πως το δέντρο της ακρίβειας είναι ένας συμβολισμός ενόψει του δύσκολου φετινού χειμώνα, που τα νοικοκυριά έχουν γονατίσει και τα χρέη πλήττουν τους πολίτες και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες. «Ο χειμώνας αυτός είναι ο δυσκολότερος των τελευταίων χρόνων, καθώς η ακρίβεια κυριαρχεί, τα δημοτικά τέλη αυξάνουν και οι κατασχέσεις κυλούν σαν χιονοστιβάδα», επισήμαναν τα μέλη των επιτροπών. Αυτό που χρειάζεται, όπως τόνιζαν στους πολίτες που διέρχονταν από την πλατεία Αριστοτέλους, δεν είναι δώρα, λαμπιόνια και σπατάλες χωρίς λόγο, αλλά πολιτικές ενίσχυσης των λαϊκών στρωμάτων, των πολιτών και των νοικοκυριών με χαμηλά εισοδήματα.


Ένα από τα ψηλότερα χριστουγεννιάτικα δέντρα της Ευρώπης στολίζει φέτος την πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα φυσικό δέντρο, ύψους 22,5 μέτρων, το οποίο φωταγωγήθηκε στην «Γιορτή των Αγγέλων», που διοργάνωσε ο δήμος Θεσσαλονίκης. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο επιλέχτηκε από το Πανεπιστημιακό Δάσος Περτουλίου και εξαιτίας του μεγάλου ύψους του, η μεταφορά έως τη Θεσσαλονίκη ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Το συνολικό ύψος του δέντρου, μαζί με το αστέρι που δεσπόζει στην κορυφή, φτάνει τα 24 μέτρα, ενώ για το στολισμό του χρειάστηκαν χιλιάδες λαμπάκια.

Δεν ξέρω αν πρέπει να χαιρόμαστε με όλα αυτά. Υπάρχει κόσμος που υποφέρει. Και ίσως όλες αυτές οι φιέστες να είναι προκλητικές. Στα χρόνια που πορευόμαστε θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Να μην προκαλούμε. Γιατί η Ελλάδα είναι ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Και η ώρα είναι κοντά. Κι ακόμη δεν είδαμε τίποτα...

Ω έλατο... ω έλατο...

Χτες από το απόγευμα ξεκινήσαμε να στολίζουμε. Παρόλο το κρύο τελειώσαμε από έξω κατά τις δέκα το βράδυ. Το τοπίο άλλαξε στον κήπο. Γέμισε λαμπερά φωτάκια. Έσπασε η μονοτονία του τελευταίου καιρού. Η συνέχεια είχε κάτι ζεστό, μιας και είχαμε ξεπαγιάσει. Με παρέα στο σπίτι και ήταν πολύ διασκεδαστική η ατμόσφαιρα. Η μαμά μας αποχαιρέτησε κατά τις δύο. Εμείς συνεχίσαμε. Στολίσαμε το δέντρο, και μετά το απολαύσαμε. Με κρασάκι, όχι σανγκριά, αλλά ένα καλό κοκκινέλι ευχηθήκαμε και του χρόνου. Και φυσικά δεν έλλειψαν τα αστεία. Είχε κέφι η ομάδα...


Ο Μήτσος ως συνήθως κολλημένος με τον Κώστα. Δεν τον αποχωρίζεται. Μετά το στόλισμα του δέντρου φόρεσαν και οι δύο από ένα Αι Βασιλιάτικο σκουφάκι και πόζαραν. Βέβαια ο Μήτσος έκανε τα νάζια του μέχρι να τον πείσουμε ότι λόγω των ημερών του βάλαμε το φέσι... Συγχρόνως γράφαμε και cd με μουσική. Ακούγαμε τα κομμάτια και ψηφίζαμε. Όποιο μας άρεσε το προσθέταμε στη λίστα.


Κατά τις 6 τα χαράματα, η ομάδα πείνασε. Παραγγείλαμε πρωινά. Και κακάο! Γίνεται χωρίς κακάο; Ο Μήτσος που νηστεύει λόγω των ημερών, ξερογλυφόταν για σπανακόπιτα. Το δικό μου το πρωινό... ένα τεράστιο κομμάτι από κάτι τις που έμοιαζει με τούρτα και κουλουράκια βουτύρου. Ένας εφιάλτης κατάντησε το γεύμα αυτό. Μαζί με το πρωινό ξεχωρίσαμε και τις ταινίες που θα δούμε προσεχώς. Πρώτο σε σειρά, το «Πολικό Εξπρές» με τον Τον Χανκς. Υπέροχη ταινία, αν δεν την έχετε δει σας το συνιστώ. Απευθύνεται μάλλον στα μεγάλα παιδιά... αυτά που έπαψαν να πιστεύουν στο πνεύμα των Χριστουγέννων...

Έρχονται ναι ...αλλά δεν βλέπω να προλαβαίνω..

Λοιπόν δύσκολο πράγμα το στήσιμο του δέντρου. Αν και κάθε χρόνο εγώ το κάνω, πάντα με φέρνει στο αμήν και μου ρχεται να το πετάξω από το παράθυρο. Φέτος 3 ολόκληρες ώρες προσπαθούσα να σταθεροποιήσω τη βάση του. Δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να μείνει ίσια. Αφού είπια δύο καφέδες και έκανα και μερικές εισπνοές, εκπνοές, ξανασυνέχισα. Mετά από πολλά βάσανα τα κατάφερα. Επιτέλους στήθηκε... ουφ...


Όμως τα δύσκολα τώρα αρχίζουν! Συνειδητοποίησα, πως είναι μεγάλο κατόρθωμα να ξεμπερδέψεις τα χιλιάδες λαμπάκια. Γιατί για χιλιάδες πρόκειται. Θα μπορούσαμε να φωτίσουμε την πόλη ολόκληρη. Και σαν άκουσα ότι θα έρθουν και άλλα, κόντεψα να πάθω σοκ. Είναι και τα ηλεκτρολογικά που δεν τα πάω καλά. Γιατί μερικές σειρές λαμπάκια στη μια μεριά τους έχουν φις...; Χμ... χμ... χμ... Άλλες τρεις ώρες για να ελέγξω ποιες σειρές είναι εντάξει και ποιες καμένες. Θέλει γερά νεύρα το ξεδιάλεγμα στα λαμπάκια... και αν δεν ανάψουν τα δικά μου λαμπάκια θα είναι θαύμα!


Και άντε τώρα αφού ξεχώρισες τις καλές σειρές, να πηγαίνεις γύρω γύρω από το δέντρο για να τα περάσεις. Και μετά να ελέγχεις κλείνοντας το φως αν φαίνονται όμορφα. Και να πατάς κατά λάθος και καμμιά σειρά που ξέχασες κάτω στο πάτωμα. Και ο Μήτσος να στέκει να κοιτά... Θα σκέφτεται σίγουρα ότι δεν πάμε καλά απόψε, κλείσε άνοιξε τα φώτα. Αλλά τι να κάνω Μήτσο μου; Αλλιώς δεν γίνεται. Υπομονή...


Και φυσικά δεν είναι μόνο το στήσιμο του δέντρου και τα λαμπάκια τα δύσκολα. Είναι και το να βγάλεις φωτογραφίες... Δε μπορώ να καταλάβω γιατί βγήκαν έτσι καλλιτεχνικές... χμ... λαμπάκια φωτογραφίζω, πεταλουδίτσες βλέπω! Τι να πω τώρα... Μάλλον η μέρα θα φταίει. Κι επειδή με πήρε το βράδυ καλύτερα να συνεχίσω αύριο. Ελπίζω μόνο να είμαι έτοιμη για τα Χριστούγεννα, γιατί θέλει πολύ δουλειά το πράγμα. Όσο για το στόλισμα του κήπου... μπα ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω. Εκεί θα με βρουν τα επόμενα Χριστούγεννα μάλλον να στολίζω ακόμη....

Υγ. Πάλι γέρνει το δέντρο ή στραβά πήρα τις φώτος... ;