Βραδινό σημείωμα...

Γλυκό νυχτερινό βύθισμα

Πέρασε κι αυτή η μέρα. Ήταν μια μέρα γεμάτη σκέψεις. Όμορφες. Δίχως γκρι ή μαύρο. Πολύχρωμα βαμένες με τα πινέλα μου κι αυτές. Γύρισα σε κάθε στιγμή, σε κάθε λεπτό που ζήσαμε μαζί. Αυτό ήθελα να είναι το δώρο μου. Το δώρο των γενεθλίων μου. Σ ευχαριστώ που με βοήθησες να δω τον κόσμο με άλλα μάτια. Σ ευχαριστώ για όλες τις όμορφες στιγμές που μου χάρισες, και μου χαρίζεις... Ακόμη κι αν δεν είσαι πια μαζί μου.

Μήνυμα σε συσκευασία δώρου

Ένα καράβι γεμάτο νότες

Άσπρο... για τη ζωή

Στη σκέψη μου μια φίλη απόψε. Μια αδερφή... έτσι τη νιώθω τουλάχιστον. Που μπορεί να μην ταιριάζουμε. Να μην είμαστε ίδιες. Όμως εκεί πιστεύω κρύβεται και η ομορφιά της σχέσης μας. Θα ήθελα να βρίσκομαι κοντά της τούτη τη μέρα. Να μπορώ να της κρατήσω το χέρι και να της πω ότι την αγαπώ πολύ. Γι αυτό που είναι. Γιατί είναι αληθινή. Καθαρή σαν μικρό παιδί.


Θα ήθελα να μπορώ να την κάνω να χαμογελάσει, αλλά αληθινά. Όχι για να κάνει τις καρδιές των άλλων. Θα ήθελα να την αγκαλιάσω και δίχως λόγια να της δείξω ότι είμαι μαζί της σ' αυτό που περνά. Σε ότι δύσκολο έρχεται. Κι αν θα έπρεπε να μιλήσω θα ήθελα μόνο να της πω... ότι μέσα από μαύρο που αναπόφευκτα έρχεται στη ζωή μας, ξεπηδά και το άσπρο. Πάντα βαδίζουν μαζί αυτά.


Εύχομαι η καρδούλα της να γίνει κάποια μέρα τόσο άσπρη από ευτυχία, όσο και τα κρινάκια αυτά. Που αψήφησαν το σκληρό περιβάλλον, και φύτρωσαν μέσα στις πέτρες και τα βράχια. Γιατί η ομορφιά της ψυχής πάντα φυτρώνει. Όσο δύσκολος κι αν είναι ο τόπος... πάντα βρίσκει το φως που την οδηγεί στη Ζωή.

Να ζήσουμε τις στιγμές...

Νοστάλγησα παλιά ακούσματα. Μελωδίες του χτες. Ένα σεργιάνι σε εποχές άλλες. Εποχές τρυφερές, αθώες, γλυκές... που τις ακουμπάω εδώ. Στο σήμερα. Στο τώρα... Γιατί τίποτα δε θέλω σε τούτη τη ζωή... μόνο στα μάτια σου να βλέπω τον ήλιο το πρωί...

Μην φυλαχτείς απ΄ την αγάπη μου...

Το άκουγα το μεσημεράκι το τραγούδι. Δεν το είχα ξανακούσει. Εκεί που καθόμουν και ονειρευόμουν. Εκεί που έπλαθα εικόνες για το μέλλον. Εικόνες από χρώματα όμορφα, πάνω σε ολοκάθαρο καμβά. Εικόνες από φως. Με υφάδια καρδιάς. Σε χρώματα ζεστά, να ταιριάζουν με τη φούγκα της ψυχή μου. Κι ένιωσα έναν κόμπο εκεί ακριβώς, στην καρδιά. Το τραγούδι συγκρούστηκε με τις εικόνες μου ... «Φυλάξου από την αγάπη μου γιατί είναι αληθινή...» Γιατί να φυλαχτείς από μια αγάπη αληθινή; Γιατί; Γιατί πρέπει να μιλώ, να ενεργώ, να σκέφτομαι χωρίς όλη τη δύναμη της αγάπης μου; Γιατί πρέπει να προσέχω τι θα πω αφού κάθε λέξη που μου βγαίνει είναι ένα λιθαράκι ακόμη σε ότι χτίζω για ότι αγαπώ; Και πως να φυλαχτείς από την αγάπη άραγε...;

Mην φυλαχτείς από την αγάπη μου, γιατί είναι αληθινή.

Έτσι σ' αγαπώ...

Πως να αντέξεις τον πόθο που καίει μέσα σου; Πως να κάνεις την καρδιά να σταματήσει να χτυπά τρελά; Πως να δαμάσεις το μυαλό να πάψει να σκέφτεται; Πως να βάλεις την αγάπη σε κλουβί, ακόμη κι αν αυτό είναι περίτεχνα φτιαγμένο;

Όταν αγαπώ...αγαπώ με όλη τη δύναμη της ψυχής, του μυαλού και της καρδιάς μου. Αγαπώ δυνατά. Έτσι έμαθα. Δυνατά κι αληθινά. Και πέρα από αυτό που αγαπάω, δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Παρά μόνο το απόλυτο κενό.

Όταν αγαπώ...θέλω να φροντίζω, να περιποιούμαι, να κάνω τα πάντα για τον άνθρωπο μου. Οι λύπες του, οι αγωνίες του, οι προβληματισμοί του, να μπαίνουν μέσα μου και να με κάνουν να τις νιώθω. Να κυλούν στο αίμα μου και να το κάνουν να κοχλάζει. Οι χαρές του να με κάνουν να γελάω μαζί του.

Όταν αγαπώ...δεν σκέφτομαι τον εαυτό μου, ακούγεται παράξενο, αλλά όχι, δεν τον σκέφτομαι. Κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό θέλω να κάνω πράγματα για αυτόν. Για να νιώθει καλύτερα, να νιώθει ζεστασιά. Να νιώθει ότι υπάρχω και νοιάζομαι για κείνον. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί το θέλω. Γιατί η ζωή με δίδαξε, ότι μόνο αν δίνεις χωρίς να ζητάς, τότε μόνο καταλαβαίνεις την αγάπη.
Όταν αγαπώ...στο προσκέφαλο μου θέλω να έχω την εικόνα του. Να κλείνω τα μάτια μου και να είναι εκεί, δίπλα μου. Να του χαμογελώ, να του χαιδεύω τα μαλλιά και του λέω...

καληνύχτα καρδούλα μου... σ' αγαπώ.

Όνειρα μέσα σε νότες...

Γράμμα στον κύριο Νίκο...

Όπως τα άφησες. Λες και σταμάτησε ο χρόνος να κυλάει. Σαν να θέλει να μείνουν στάσιμες οι εικόνες, οι ώρες, τα συναισθήματα. Όπως τα άφησες όλα... Κι όπως τα ξέρεις... Τυλιγμένα με την θύμηση σου. Με το άρωμα σου. Με τον ήχο της φωνής σου... με το γλυκό χαμόγελο σου...

Κι όταν γυρίσεις και σε δω.... τότε θα ξαναρχίσει ο χρόνος και πάλι να κυλάει στο ρυάκι της καρδιάς μου....

Όλα κύριε Νίκο είναι εδώ...

Θα περιμένω

Δεν έχει νόημα ζωή χωρίς εσένα
μοιάζει με πρόλογο χωρίς κυρίως θέμα
και ο κόσμος μάταιος φαντάζει στο μυαλό μου
τα πάντα είσαι εσύ
γι' αυτό κι εγώ μωρό μου

Θα περιμένω, θα σε περιμένω
αγάπη μου όσο και να χρειαστεί
εδώ θα μένω θα σε περιμένω
ακόμα κι αν μου πάρει μια ζωή

Θα περιμένω, θα σε περιμένω
χρόνια θα κάνω αν θες υπομονή
Εδώ θα μένω και θα περιμένω
μέχρι την μέρα που θα 'ρθεις εσύ

Σαν διψασμένη γη θα περιμένω
να φέρεις στην ζωή μου τη βροχή
να πιω απ' το στόμα σου το λατρεμένο
ένα γλυκό φιλί

Τα βράδια πάντα μόνη θα πεθαίνω
ώσπου να μ' αναστήσεις το πρωί
γιατί είσαι αυτός που περιμένω
η ίδια μου η ζωή

Λείπεις και τίποτα καλά δε μου πηγαίνει
σαν ένα πάρτυ που δεν ήρθαν καλεσμένοι
μονάχα εσύ μπορείς την άνοιξη να φέρεις
γι' αυτό μωρό μου εγω σ' το λέω να το ξέρεις

Θα περιμένω, θα σε περιμένω
αγάπη μου όσο και να χρειαστεί
εδώ θα μένω θα σε περιμένω
ακόμα κι αν μου πάρει μια ζωή

Θα περιμένω, θα σε περιμένω
χρόνια θα κάνω αν θες υπομονή
Εδώ θα μένω και θα περιμένω
μέχρι την μέρα που θα 'ρθεις εσύ

Σαν διψασμένη γη θα περιμένω
να φέρεις στην ζωή μου τη βροχή
να πιω απ' το στόμα σου το λατρεμένο
ένα γλυκό φιλί

Τα βράδια πάντα μόνη θα πεθαίνω
ώσπου να μ' αναστήσεις το πρωί
γιατί είσαι αυτός που περιμένω
η ίδια μου η ζωή

Λέξεις

Οι λέξεις λείπουν οταν θέλω κάτι να σου πω,
όχι πως δεν υπάρχουν απλά δεν είναι η ώρα θεωρώ

μα η αίσθηση είναι τέτοια που μοιάζει πυρκαγιά
σαρώνει ότι βρίσκει φουντώνει την φωτιά

Φωνάζει η καρδία μου, τελειώνει η αναπνοή
τι άλλο να θελήσω ...; μόνο να είμαι εκεί

Θέλω να σ'αγκαλιάσω, θέλω να τρελλαθώ
θέλω μέσα στα δυο σου χέρια, να σβήσω να χαθώ

Γλυκιά μελαγχολία κι οι σκέψεις μου θολές
φοβάμαι και τρομάζω μα ελπίζω πως το θες ...

Στ'αλήθεια αμφιβάλλω, σαν μπαίνει η λογική
μα όλα αυτά τα σβήνει η δική σου η φωνή

Πως γίνεται να νιώθω, πως γίνεται να ζω
πως γίνεται να είμαι τόσο μακριά σου εγώ

Κι αν όλα απλά τελειώσουν, κι άν όλα αυτά χαθούν
ξέρω πως θα'χω ζήσει οτι κι'αν άλλοι πουν

Ξέρω πως θα κρατάω για πάντα την στιγμή
που δάκρυσαν τα μάτια για μια γλυκιά φωνή

Μια υπέροχη καρδούλα, μια λαμπερή ψυχή
που μου δειξε πως είναι να νιώθεις στη ζωή

Ηρθες μες το σκοτάδι να μου θυμίσεις πως
μες τη ζωή μας πάντα γυρνάει ενας τροχός

Φωτίζει σκοτεινιάζει, στρίβει στριφογυρνά
μα πάντα προχωράει δεν σταματά απλά

Ξέρω πως είναι τρέλα, πως λείπει η λογική
μα δεν έχω άλλη λύση ... λατρεύω μια φωνή!!

Λατρεύω μια καρδούλα, θαυμάζω μια ψυχή
και δίνω την δική μου και όπου θέλει ας βγεί ...

Δεν έχω εγγυήσεις, δεν έχω συμβουλές
δεν σκέφτομαι καθόλου, μα νιώθω όπως λες

Νιώθω ερωτευμένη, νιώθω τον ουρανό
και είμαι ευτυχισμένη που το'νιωσα αυτό

Ξέρεις πως η ευχή μου, κι'αυτό που επιθυμώ
είναι στην αγκαλιά σου να βγεί αληθινό ...

To ξέρω πως υπάρχεις