Μάθημα ζωής...

Η ζωή είναι σύντομη, σπάσε τους κανόνες, συγχώρα γρήγορα, φίλα με πάθος, αγάπα αληθινά, γέλα ασταμάτητα και ποτέ μη σταματάς να χαμογελάς όσο παράξενη και να είναι η ζωή.
Η ζωή δεν είναι πάντα το πάρτι που περιμένουμε να είναι, αλλά όσο καιρό είμαστε εκεί, πρέπει να χαμογελούμε και να είμαστε ευχαριστημένοι.

Ώρες έμπνευσης...

Ένα όμορφο πρωινό το σημερινό. Ο ήλιος λάμπει μεγαλόπρεπα μετά από απουσία πολλών ημερών και μια ζεστασιά απλώνεται στο κορμί και το μυαλό. Με ξύπνησε ένα τηλεφώνημα. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος πρέπει να ετοιμάσω δωράκια για τα παιδιά των τελευταίων τάξεων. Φέτος η πρόκληση είναι πιο μεγάλη μιας και δεν είναι παιδιά Δημοτικού, ούτε Γυμνασίου, αλλά Λυκείου.
Παρέα με μια κούπα καφέ, κοιτάζοντας από το παραθύρο μου προσπαθώ να σκεφτώ τι θα είναι αυτό που θα δένει όμορφα το παλιό με το νέο. Τις αναμνήσεις με το αύριο. Ένα δώρο που όταν θα το βλέπουν τούτα τα παιδιά μετά από χρόνια θα τους θυμίζει τα σχολικά τους χρόνια. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι η σύλληψη της ιδέας. Είναι αυτό το κλικ που γίνεται όταν την έχεις πιάσει και λες, αυτό είναι! Μέχρι να φτάσω όμως εκεί, έχει αρκετό δρόμο.
Φέτος θέλω να ξεφύγουμε από το στημένο δώρο. Ούτε κούπες, ούτε κορνίζες, ούτε πιατελάκια, ούτε παπύρους. Χρειάζομαι κάτι εντελώς καινούργιο και πολύ πρωτότυπο. Ψάχνω σε εικόνες, σε seit, όχι ελληνικά, στα περιοδικά και τα βιβλία μου. Ένα γραφείο γεμάτο ιδέες.
Aπό την άλλη είναι και η πίεση του χρόνου, την άλλη βδομάδα πρέπει να είναι έτοιμα και να δωθούν στα παιδιά. Δεν έχω και πολύ καιρό στη διάθεση μου. Η φιλοσοφία είναι να μπεις στη θέση αυτών που θα πάρουν το δώρο. Να μπορέσεις να βρεις τι θα τους άρεσε, τι θα τους έκανε να ενθουσιαστούν και να χαρούν. Κι αυτό δεν είναι εύκολο πάντα. Ειδικά όταν απευθύνεσαι σε παιδιά.

Μονοπάτια ζωής

Στη ζωή τούτη υπάρχουν οι χτίστες και οι κηπουροί. Δυο στάσεις ζωής που ο καθένας από μας καλείται να επιλέξει ποια θα ακολουθήσει. Αν θα χτίζει ή αν θα φυτεύει.
Οι χτίστες μπορεί να χρειάζονται χρόνια για το έργο τους, μια μέρα όμως τελειώνουν αυτό που έκαναν και περιορίζονται από τους ίδιους τους τοίχους τους. Όταν το χτίσμα ολοκληρώνεται, η ζωή χάνει το νόημα της.
Εκείνοι που φυτεύουν μπορεί να υποφέρουν από τις καταιγίδες και σπάνια ξεκουράζονται. Ένας κήπος όμως, δε σταματά να αναπτύσσεται και παρόλο που απαιτεί την προσοχή του κηπουρού, του δίνει παράλληλα τη δυνατότητα να ζήσει τη ζωή του σαν μια μεγάλη περιπέτεια.

Περί φυλακών... ο λόγος

Οι φυλακές είνα μάλλον ένα επί τούτου ξεχασμένο κομμάτι της κοινωνίας μας. Ένα κάτοπτρο της ίδιας, που αρνείται πεισματικά να δει το πρόσωπο της και να λάβει δράσεις και ευθύνες για όλα όσα συμβαίνουν εκεί, κι όχι σε κάποια άλλη διάσταση. Τα μέτρα που λαμβάνονται, είναι οι οδηγίες της Ευρωπαικής Ένωσης, που δεν έχουν καμιά πρακτική εφαρμογή, λόγω απουσίας υποδομών.

Στιβαγμένοι σε κελιά κρατούμενοι, χωρίς τον λεγόμενο και πάντα υποσχόμενο διαχωρισμό, χωρίς κανένα πρόγραμμα κοινωνικής επανένταξης, χωρίς να μεταμελεί κανείς για κανέναν και για τίποτα. Για ποιο λόγο άλλωστε; Η φυλακή, γίνεται "Σχολή μετεκπαίδευσης" για νέες επιχειρησιακές εγκληματικές δράσεις μετά την κάθε αποφύλακιση.

Παλιά ακουγόταν το σύνθημα, "χτίστε σχολειά κι όχι φυλακές". Σήμερα αυτό μάλλον αλλάζει. Χρειάζονται περισσότερες φυλακές για να μπορούν να "φιλοξενήσουν" αυτούς που ο νόμος έχει καταδικάσει. Διαβάζοντας για τις φυλακές ανά τον κόσμο, εκείνο που μου έκανε εντύπωση ήταν οι 7 πιο ενδιαφέρουσες φυλακές του κόσμου. Τώρα πόσο ενδιαφέρουσα μπορεί να είναι μια φυλακή, δεν το γνωρίζω...

Sark Prison, Γκέρσνει
Χωρητικότητα: 2 κρατούμενοι
1. Η πιο μικρή... Η μικρότερη φυλακή του κόσμου χτίστηκε το 1856, και χρησιμεύει περισσότερο σαν κρατητήριο. Δεν έχει ούτε καν παράθυρα στα δυο μικρά της δωμάτια, που χωράνε δύο άτομα με το ζόρι. Αν ο κρατούμενος έχει κλειστοφοβία, θα έπρεπε να το είχε σκεφτεί πριν παρανομήσει.

Adx Supermax, Κολοράντο
Χωρητικότητα: 550 κρατούμενοι
2. Η πιο ασφαλής... Είναι ο εφιάλτης του παράνομου. Επιβαιβεώνει στο έπαρκο τον όρο φυλακή, γιατί εκεί δεν περνάνε πολλά πολλά. Βία, πειθαρχία, και σύστημα ασφαλείας που σε κάνει να ξεχνάς την απόδραση. Άνοιξε τις πύλες της μόλις το 1994, και είναι το σπίτι των πιο βίαιων και επικύνδινων εγκληματιών της χώρας. Εκεί, οι φυλακισμένοι δεν έχουν καμιά επαφή μεταξύ τους, καθώς περνάνε 22 ώρες την ημέρα στην απομόνωση για να αναλογιστούν τις πράξεις τους. Έχει παρατηρηθεί, ότι αρκετοί από αυτούς που πέρασαν από τα κελιά της, έχουν χάσει το μυαλό τους από την πολλή μοναξιά κι αυστηρότητα. Γι αυτό αποφάσισαν να δέχονται μόνο όσους έχουν να εκτίσουν ποινή από 25 χρόνια και πάνω...

San Quentin, Καλιφόρνια
Χωρητικότητα: 3.317
3. Η πιο πολύτιμη... Είναι η πιο ακριβή φυλακή του κόσμου. Δεν αναφέρομαι βέβαια στο ενοίκιο, αλλά στην αξία του τεράστιου οικοπέδου. Υπολογίζεται ότι η γη στην οποία είναι χτισμένη η συγκεκριμένη φυλακή αξίζει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια. Υπάρχει η φήμη, σύμφωνα με την οποία, είναι ένα από τα πιο ακριβά οικόπεδα στη χώρα. Ίσως παίζει ρόλο το γεγονός ότι έχει θέα στον ωκεανό, προσφέροντας στους "φιλοξενούμενους" μια πιο καλαίσθητη διαμονή. Ποιος ξέρει;

San Pendro, Βολιβία
Χωρητικότητα: 800 κρατούμενοι
4. Η πιο παράξενη... Οι κρατούμενοι των φυλακών αυτών είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν νοίκι! Έχουν κανονικές δουλειές μέσα στη φυλακή, ενώ κάποιοι από αυτούς μπορούν να συγκατοικούν με την οικογένεια τους. Αν είσαι τουρίστας, μπορείς ακόμη και να επισκεφτείς με ξεναγό τις εγκαταστάσεις και να διανυχτερεύσεις αν θες! Φημολογείται έντονα, ότι οι κάτοικοι της φυλακής αυτής, έχουν στα χέρια τους την πιο φτηνή κοκαίνη στη χώρα, κι ο λόγος είναι ότι έχουν πολλούς επισκέπτες καθημερινά.

Leoben Justise, Αυστρία
Χωρητικότητα: 205 κρατούμενοι
5. Η πιο κυριλέ... Κι όμως παρά τη χλιδή της πρόκειται για φυλακή κι όχι για ξενοδοχείο πολλών αστέρων. Τώρα για ποιο λόγο να χαλάνε τόσα χρήματα και την ώρα τους για να κάνουν την φυλακή αυτή πιο δελεαστική και εμφανίσιμη, άγνωστο...

Alkatraz, Καλιφόρνια
Χωρητικότητα: 336 κρατούμενοι
6. Η πιο διάσημη... Είναι σε νησί. Δεν μπορείς να δραπετεύσεις, όσο καλά και να το σχεδιάσεις, γιατί απλούστατα εδεν έχεις που να πας. Στα 30 σχεδόν χρόνια λειτουργίας της, επίσημα δεν έχει δραπετεύσει ποτέ κανείς. Ο Σον Κόνερι μήπως; Aν και έχουν σημειωθεί 14 αποτυχημένες προσπάθειες.

Kresty, Aγία Πετρούπολη
Χωρητικότητα: 3.ooo κρατούμενοι
7. Η πολυπληθέστερη... Αν και χωράνε 3.000 άτομα, στην πραγματικότητα οι κρατούμενοι ξεπερνούνε τους 10 χιλιάδες. Δηλαδή αναλογούν 4 τετραγωνικά μέτρα στον κάθε έναν για να ζήσει και να αναπνεύσει! Το μπάνιο επιτρέπεται μια φορά τη βδομάδα, και στον κάθε κρατούμενο επιτρέπουν μόνο 15 λεπτά να βρίσκεται κάτω από το ντουζ!

Απίστευτα όλα αυτά περί φυλακών. Πάντως κρατήστε τα στο πίσω μέρος του εγκεφάλου σας. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί...

Η προέλευση του συμβόλου @

Με το @ συμβολίζεται η ένωση δύο γραμμάτων. Του a και του d, τα οποία σχηματίζουν την πρόθεση της λατινικής γλώσσας ad, που σημαίνει "στο", "προς", "πλησίον", "κοντά". Αυτό ίσως συνέβη γύρω στον 6ο-7ο αιώνα μ.Χ.
Πρόσφατα, ένας καθηγητής υποστήριξε ότι το σύμβολο το σύμβολο το χρησιμοποιούσαν ήδη πριν από 500 χρόνια οι έμποροι της Φλωρεντίας, οι οποίοι έγραφαν έτσι, με καλλιγραφικό τρόπο, ένα κεφαλαίο Α. Τι σήμαινε όμως αυτό το Α; Ήταν αρχικό της λέξης amphora, του αμφορέα δηλαδή, που χρησιμοποιούσαν ακόμη εκείνο τον καιρό στη Μεσόγειο σαν μέτρο μέτρησης βάρους ή όγκου για σιτηρά ή υγρά.
Όποια κι αν είναι η προέλευση του, το σύμβολο υιοθετήθηκε στη Βόρεια Ευρώπη με τη σημασία "προς" και έκτοτε συνηθίζεται να μπαίνει μπροστά από τις τιμές (πχ. 20 packs @ 2,30), γι αυτό και η επίσημη ονομασία του στα αγγλικά είναι εμπορικό "προς" (commercial "at") και διαβάζεται σαν "at".
Λόγω της χρήσης του σε εμπορικές εφαρμογές, ενσωματώθηκε σύντομα (από το 1880 περίπου) στο κλαβιέ των γραφομηχανών, και αργότερα, σε όλα τα πληκτρολόγια των ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Σε καθημερινή χρήση μπήκε με τη διάδοση του internet, αφού ήδη από το 1972 χρησιμοποιείται στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις ανάμεσα στο όνομα χρήστη και τον διαδυκτιακό χώρο που φιλοξενεί το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο. Το σύμβολο @ το χρησιμοποιούσαν ακόμη και σε χώρες όπως η Αραβία και η Ιαπωνία, που οι γλώσσες τους δεν χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο. Σήμερα, στην κάθε χώρα το σύμβολο έχει και διαφορετική ονομασία. Ας δούμε μερικές.
"Ουρά της μαιμούς" (Ολλανδία)
"Η προβοσκίδα του ελέφαντα/ουρά γουρουνιού" (Δανία)
"Το πόδι της γάτας/ το κανελόψωμο/ άλφα με προβοσκίδα" (Σουηδία)
"Γατοουρά" (Φιλανδία)
"Σκουληκαντέρα/ σκουλήκι/ κάμπια" (Ουγγαρία)
"Σκυλάκι" (Ρωσία)
"Σαλιγκάρη" (Γαλλία)
"Το ποντικάκι" (Κίνα)
"Το αυτί" (Αραβικά έθνη, Γερμανία, Τουρκία)
"Το τρελλό "α" (Σερβία)
"Το κοχύλι" (Ιταλία)
και το πολύ πετυχημένο εβραικό "στρούντελ".